Pavarësisht pritshmërive se lufta dhe goditjet ndaj figurave të rëndësishme mund të lëkundnin pushtetin në Teheran, raportimet që vijnë nga brenda vendit tregojnë të kundërtën. Sipas dëshmive të cituara dhe organizatave të të drejtave të njeriut, shumë qytetarë iranianë e shohin sot regjimin si më të fortë, më të pranishëm dhe potencialisht më represiv se më parë.
Dëshmi nga terreni: frika nuk është zbehur
Qytetarë iranianë shprehin frikën se, sapo të mbyllet faza e konfliktit, autoritetet mund të intensifikojnë edhe më tej represionin. Sipas dëshmive nga brenda vendit, hapësirat publike po dominohen gjithnjë e më shumë nga simbolet dhe figurat e pushtetit.
paragraphs continue?
Ndryshimi i pritur nuk erdhi
Sipas raportimeve, protestat e mëparshme janë shuar dhe as lufta, as armëpushimi i fundit nuk kanë sjellë lëvizje politike reale. Përkundrazi, një pjesë e qytetarëve e përshkruajnë strukturën e regjimit si të paprekur, edhe pas vrasjes së disa figurave të rëndësishme.
Një çift i ri nga Teherani, i cituar në material, përshkruan një shoqëri të ndarë mes shpresës dhe zhgënjimit. Ndërsa njëri mbetet optimist se situata mund të ndryshojë, tjetri thotë se realiteti është përkeqësuar dhe se pushteti i Gardës Revolucionare Islamike është forcuar.
Raportet për arrestime dhe ekzekutime shtojnë alarmin
Organizata të të drejtave të njeriut dhe aktivistë raportojnë një klimë të përkeqësuar frike. Sipas të dhënave të cituara nga HRANA, dhjetëra mijëra persona janë arrestuar gjatë protestave të fundit, ndërsa mijëra të tjerë janë ndaluar që nga nisja e konfliktit.
Në të njëjtën linjë, raportimet flasin edhe për rritje të ekzekutimeve, përfshirë ndaj personave të akuzuar për lidhje me grupe opozitare ose për spiunazh. Këto të dhëna nuk sugjerojnë zbutje të aparatit shtetëror, por përkundrazi një forcim të tij, sipas versioneve të cituara në material.
Rrezik i shtuar për të burgosurit, gazetarët dhe aktivistët
Një avokate për të drejtat e njeriut thotë se kushtet në burgje janë përkeqësuar ndjeshëm dhe se presioni shtetëror është rritur gjatë luftës. Sipas saj, ekziston frika që pas përfundimit të konfliktit, shteti të ushtrojë edhe më shumë presion ndaj të burgosurve dhe kundërshtarëve politikë.
Edhe gazetarë të pavarur dhe aktivistë raportojnë rrezik të shtuar arrestimi për raportimin e zhvillimeve të luftës ose për bashkëpunim të dyshuar me media të huaja. Sipas një gazetari të cituar, vetë raportimi mbi situatën aktuale mund të trajtohet si spiunazh, një akuzë që në sistemin gjyqësor iranian mund të dënohet me vdekje.
Në mungesë të sinjaleve konkrete për hapje politike, tabloja që del nga këto raportime mbetet e zymtë. Për shumë iranianë, fundi i përplasjes ushtarake nuk po përkthehet në lehtësim, por në frikën se aparati i shtetit mund të veprojë edhe më ashpër.
Pretendimet mbi situatën në terren mbështeten në dëshmi të qytetarëve, aktivistëve dhe organizatave të të drejtave të njeriut, ndërsa ndryshime të prekshme politike, sipas materialit burimor, nuk janë vërejtur.