Roberto Mancini duket pranë një rikthimi te stoli i Italisë, në një lëvizje që tërheq vëmendje jo vetëm për peshën sportive, por edhe për përmbysjen financiare. Sipas mediave italiane, trajneri ka pranuar të zbresë ndjeshëm kërkesat, pas eksperiencës me kontratë marramendëse në Arabinë Saudite.
Rikthimi u bë real vetëm të hënën në mbrëmje
Sipas versionit të publikuar nga mediat italiane, Mancini e kuptoi vetëm të hënën në mbrëmje se rikthimi në krye të kombëtares ishte një mundësi konkrete. Në atë fazë, Giovanni Malagò mori në dorë situatën pas polemikave të ditëve të mëparshme.
paragraphs nuk u bënë pengesë në vendimmarrje, pasi rruga për këtë zgjidhje u hap pasi u mbyll kapitulli i lidhur me Andrea Pirlo dhe pas largimeve të Maldini-t dhe Leonardo-s. Emri i Mancinit, sipas raportimeve, kishte qenë zgjedhja e preferuar që në fillim.
Telefonata me Mancinin dhe Ranierin
Në orët vendimtare, kreu i federatës italiane kontaktoi dy emrat kryesorë të përfshirë në skemën e re: Mancinin, që ndodhej në Francë, dhe Claudio Ranierin, që ishte me pushime në Kalabri.
Të dy, sipas raportimeve, dhanë menjëherë pëlqimin dhe u treguan të gatshëm të ktheheshin në shërbim të “Azzurrëve”. Për Mancinin, kjo po lexohet si një përpjekje për revansh pas largimit të bujshëm drejt Arabisë Saudite në vitin 2023.
Sa do të paguhet Mancini
E përditshmja italiane “Corriere della Sera” ka publikuar edhe shifrat e marrëveshjes: Mancini pritet të ketë një kontratë nën 2 milionë euro në vit, ndërsa Ranieri më pak se 1 milion euro në sezon si drejtor teknik.
Kjo do të thotë se Mancini pranon afro gjysmën e pagesës që kishte në aventurën e tij të mëparshme me Italinë, ku përfitonte rreth 4 milionë euro në vit. Edhe Ranieri rezulton të ketë bërë një ulje në raport me të ardhurat që merrte te Roma deri në prillin e kaluar.
Kontrasti me pagën në Arabinë Saudite
Pika që e bën këtë rikthim edhe më të diskutueshëm mbetet kontrasti i fortë me marrëveshjen që Mancini kishte firmosur më parë me Federatën Saudite. Bëhet fjalë për një kontratë prej 25 milionë eurosh në sezon, për tre vite.
Pikërisht ky ndryshim drastik e bën lëvizjen e re të lexohet si një kthim me peshë simbolike, por edhe si një përpjekje për të riparuar imazhin e dëmtuar nga largimi i tij i mëparshëm. Në kampin italian, theksi është vënë te gatishmëria e dy emrave kryesorë për të pranuar pa pengesa kontraktuale.
Edhe për Ranierin, vendimi paraqitet si një kthim i menjëhershëm në skenë pas refuzimit të bërë një vit më parë për të njëjtin post.
Nëse marrëveshja formalizohet sipas këtyre kushteve, Italia duket se ka zgjedhur të mbyllë një krizë të brendshme me rikthimin e një emri të njohur, por jo pa hijen e debatit që e ka shoqëruar këtë lëvizje.