Përplasja mes Vjosa Osmanit dhe Albin Kurtit mbi rolin e Presidentit të Kosovës ka dalë më qartë në publik, teksa ish-presidentja ka akuzuar politikisht Vetëvendosjen se e sheh kreun e shtetit si një figurë pa peshë reale dhe pa qëndrime.
Çfarë tha Osmani për takimet me Kurtin
Osmani foli për takimet që ajo dhe kreu i LDK-së, Lumir Abdixhiku, kanë zhvilluar me Albin Kurtin në kuadër të diskutimeve për një marrëveshje të mundshme politike.
Sipas saj, një nga ndarjet kryesore mes LDK-së dhe Vetëvendosjes lidhej me mënyrën si konceptohej posti i Presidentit, përpara se LDK-ja të vendoste të mbetej në opozitë.
LDK tërhiqet nga postet, por vendos kushte për presidentin
LDK-ja ka bërë publik qëndrimin për të mos hyrë në qeveri dhe për të hequr dorë nga kërkesat për postin e kryeparlamentarit, presidentit apo pjesëmarrjen në ekzekutiv.
Megjithatë, partia ka lënë të hapur mundësinë për të votuar një president konsensual, me kusht që ai të jetë, sipas formulimit të saj, një person që mbron Republikën dhe Kushtetutën.
Akuza politike ndaj Vetëvendosjes për rolin e kreut të shtetit
Në versionin e Osmanit, Vetëvendosje kërkonte një president pa qëndrime politike, pra jo një figurë me peshë institucionale dhe përvojë në vendimmarrje.
Ajo argumentoi se presidenti duhet të ketë përvojë, njohuri politike dhe aftësi për të mbrojtur Kushtetutën, për të përfaqësuar vendin jashtë dhe për të shërbyer si balancues i pushteteve.
Sipas Osmanit, pala e Kurtit e sheh këtë rol si një figurë simbolike dhe të parëndësishme, çka zbulon një hendek politik më të thellë sesa thjesht pazaret për emra.
Debati për emrat konkretë mbetet i hapur
Osmani u shpreh se tani diskutimi mund të kalojë te emrat konkretë, por e bëri të qartë se vota e LDK-së do të varet nga profili i kandidatit.
Qëndrimi i saj lë të kuptohet se beteja nuk është mbyllur me ndarjen mes pushtetit dhe opozitës, por po zhvendoset te pyetja se çfarë presidenti kërkon politika kosovare: një figurë ekuilibruese apo një rol thjesht formal.
Përplasja e artikuluar nga Osmani e vendos debatin për presidentin përtej formulave protokollare dhe e kthen atë në një test të qartë për raportin mes pushteteve në Kosovë.
Nëse palët mbeten te këto lexime të kundërta për funksionin e kreut të shtetit, zgjedhja e presidentit rrezikon të kthehet sërish në një betejë politike, jo thjesht në një proces konsensual.