Një vendim i Gjykatës Europiane për të Drejtat e Njeriut nuk ka mjaftuar ende që çështja e Shiqiri Manjanit të marrë zgjidhje në Shqipëri. Pavarësisht se Strasburgu i dha të drejtë, Këshilli i Lartë i Prokurorisë nuk rezulton ta ketë zhbllokuar situatën, ndërsa Manjani i është drejtuar tashmë Gjykatës Kushtetuese.
Nga magjistratura te përjashtimi për një ngjarje të miturisë
Shiqiri Manjani, megjithëse kishte dalë me rezultate të larta dhe kishte fituar magjistraturën për prokuror, u përjashtua nga ndjekja e shkollës në këtë profil me vendim të vitit 2020 të KLP-së.
Shkaku lidhej me një ngjarje të ndodhur kur ai ishte i mitur, kur emri i tij ishte regjistruar në kartelat e policisë pas një episodi të cilësuar si banal. Pikërisht kjo e kaluar u përdor më pas kundër tij në filtrin institucional për hyrjen në sistemin e drejtësisë.
Gjykatat vendase mbajtën një linjë të ashpër
Pas përjashtimit, Manjani zhvilloi një betejë disa vjeçare në gjykatat shqiptare. Sipas vendimeve të përmendura në këtë çështje, është mbajtur qëndrimi se kush hyn në drejtësi duhet të përmbushë standarde virtyti.
Por pikërisht këtu u ngrit debati thelbësor: nëse një ngjarje e miturisë, për të cilën një person konsiderohet i rehabilituar, mund të përdoret pafundësisht nga institucionet si pengesë për karrierën e tij.
Strasburgu kërkoi rihapjen e procesit
Gjykata Europiane për të Drejtat e Njeriut arriti në përfundimin se autoritetet shqiptare kishin shpërfillur moshën e kërkuesit në kohën e ngjarjes, një element që duhej trajtuar në përputhje me parimet e riintegrimit.
Për këtë arsye, Strasburgu urdhëroi rihapjen e procesit. Megjithatë, vendimi nuk rezulton ende i zbatueshëm në praktikë, duke ngritur sërish pikëpyetje për mënyrën se si institucionet shqiptare i trajtojnë detyrimet që burojnë nga vendimet ndërkombëtare.
Kërkesa në Kushtetuese për vitin akademik 2026-2027
Përballë moszbatimit, Shiqiri Manjani i është drejtuar Gjykatës Kushtetuese me kërkesën që të detyrojë KLP-në të zbatojë vendimin e Strasburgut.
Ai kërkon që t’i lejohet përgatitja për prokuror në vitin akademik 2026-2027, duke e çuar çështjen në një tjetër hallkë të sistemit, këtë herë për të testuar jo vetëm fatin individual të tij, por edhe gatishmërinë reale të institucioneve për të pranuar standardet e vendosura nga Strasburgu.
Rasti i Manjanit ka nxjerrë në pah një përplasje të qartë mes parimit të rehabilitimit të të miturve dhe qasjes së ngurtë institucionale ndaj së shkuarës.
Në thelb, çështja nuk lidhet vetëm me një kandidaturë për prokuror, por me faktin nëse shteti mund të vazhdojë t’i rikthehet pafund një gabimi të fëmijërisë, edhe pasi vetë individi ka ndërtuar një tjetër profil profesional dhe shoqëror.