Detaje të reja po dalin në dritë për vrasjen e 45-vjeçares Lulieta Obzova në Athinë, një ngjarje e rëndë ku në qendër të dyshimeve është 50-vjeçari Altin Allmuça. Të dhënat e publikuara deri tani tregojnë për kërcënime të përsëritura, përpjekje për kontakt me familjarët dhe një klimë frike që viktima, sipas dëshmive, e kishte denoncuar me shqetësim te të afërmit.
Takimi për “një kafe” para krimit
Sipas të dhënave të bëra publike, disa ditë para vrasjes Allmuça dyshohet se kishte kërkuar të takohej me vëllain e Lulieta Obzovës, me arsyetimin se donte të diskutonte për marrëdhënien me motrën e tij.
Nga komunikimi i përmendur, rezulton se vëllai i 45-vjeçares e kishte refuzuar takimin. Në këtë bisedë, Allmuça i kishte thënë: “Në rregull, shoku, nuk do të vrasim njëri-tjetrin. Do të pimë vetëm një kafe”.
Frika që viktima kishte shprehur më herët
Sipas dëshmive të personave të afërt, Lulieta Obzova kishte folur më parë për frikën që ndiente nga sjellja e 50-vjeçarit.
Në të njëjtën linjë, thuhet se ajo kishte marrë masa për t’u mbrojtur, përfshirë edhe ndërrimin e bravave të banesës, një tregues se tensioni nuk ishte i momentit, por ishte kthyer në shqetësim konkret për sigurinë e saj.
Çfarë ka thënë vajza e 45-vjeçares
Vajza e viktimës u ka thënë autoriteteve se ishte në dijeni të marrëdhënies së nënës së saj me Allmuçën.
Sipas këtij versioni, 45-vjeçarja kishte vendosur t’i jepte fund lidhjes. Po sipas dëshmisë së vajzës, nëna e saj ishte shprehur e shqetësuar për sjelljen e Allmuçës, të cilin e përshkruante si tepër xheloz dhe burim të vazhdueshëm problemesh.
Një tablo paralajmëruese që ngre pikëpyetje
Të gjitha këto elemente krijojnë tablonë e një raporti problematik, ku sinjalet e rrezikut, sipas dëshmive të deritanishme, kishin dalë përpara se ngjarja të merrte fund tragjik.
Ajo që mbetet për t’u sqaruar nga autoritetet është nëse këto paralajmërime mund të ishin trajtuar më herët dhe nëse kishte hapësirë për të parandaluar krimin.
Vrasja e Lulieta Obzovës ka rikthyer në vëmendje mënyrën si trajtohen shenjat paraprake të dhunës dhe kërcënimeve në marrëdhënie, sidomos kur viktima ka shprehur qartë frikë dhe ka ndërmarrë vetë hapa për mbrojtje.
Në mungesë të një pasqyre të plotë zyrtare mbi kronologjinë e ndërhyrjeve apo sinjalizimeve, shumë prej pyetjeve kryesore mbeten ende pa përgjigje.