Një tjetër çarje në skenën politike të Kosovës është shfaqur pas refuzimit të gjashtë deputetëve të LDK-së për të votuar Bekim Sejdiun për president. Reagimi i kryeministrit Albin Kurti e paraqet lëvizjen si goditje ndaj qeverisë, ndërsa në thelb mbetet e hapur pyetja nëse marrëveshja e shpallur nga mazhoranca ka realisht peshën politike që pretendohet.
Kurti: marrëveshja mbetet në fuqi
Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, reagoi pasi gjashtë deputetë të LDK-së bënë të ditur se nuk do ta votojnë Bekim Sejdiun si president.
Sipas Kurtit, marrëveshja politike e arritur për këtë çështje vazhdon të jetë e vlefshme. Ai e paraqiti atë si një dakordësi të ndërtuar me shumë përpjekje dhe me dobi politike.
Akuza politike ndaj deputetëve të LDK-së
Në versionin e dhënë nga Kurti, qëndrimi i gjashtë deputetëve nuk lidhet aq me figurën e Bekim Sejdiut, sesa me kundërshtimin ndaj qeverisë.
Kryeministri e cilësoi këtë si një veprim negativ, duke e zhvendosur debatin nga kandidatura konkrete te përplasja më e gjerë mes qeverisë dhe opozitës.
Mesazh për opozitën dhe kufijtë e krizës parlamentare
Kurti argumentoi se opozitarizmi duhet të zhvillohet në Kuvend dhe përmes zgjedhjeve të lira demokratike, jo duke vënë në pikëpyetje pafund proceset politike sa herë që rezultati nuk i përshtatet palëve.
Ky qëndrim sinjalizon se qeveria po përpiqet ta mbajë në këmbë marrëveshjen, edhe pse refuzimi nga një pjesë e deputetëve të LDK-së tregon se llogaritë politike mbeten të brishta.
Çfarë tregon kjo për klimën politike
Refuzimi i gjashtë deputetëve nxjerr në pah tensionet brenda kampit opozitar dhe vështirësinë për të prodhuar një qëndrim të unifikuar në votime me peshë institucionale.
Nga ana tjetër, insistimi i Kurtit se marrëveshja “qëndron” mbetet një pretendim politik që do të matet vetëm te numrat në Kuvend, aty ku marrëveshjet testohen jo me deklarata, por me votë.
Përplasja rreth Bekim Sejdiut e shtyn edhe më tej debatin për raportet mes qeverisë dhe opozitës në Kosovë.
Në fund, pesha reale e kësaj marrëveshjeje do të varet nga aftësia për ta kthyer dakordësinë politike në shumicë funksionale.