Ulrich Siegmund, 35-vjeçari i AfD-së, është vendosur në qendër të politikës gjermane pasi partia e ekstremit të djathtë mori 44.5% të votave në zgjedhjet rajonale në Saksoni-Anhalt. Rezultati konsiderohet një pikë kthese për AfD-në, e cila për herë të parë del forcë e parë në zgjedhjet për parlamentin e një landi gjerman.
Nga rrjetet sociale në qendër të politikës gjermane
Rritja e Siegmundit nuk nisi në institucionet tradicionale të pushtetit, por në rrjetet sociale. Gjatë pandemisë ai u bë i njohur në TikTok me video kundër masave të vendosura nga qeveria, ku sulmonte maskat, vaksinimet dhe kufizimet e tjera të autoriteteve.
Me një stil komunikimi të qetë, miqësor dhe optimist, ai arriti të ndërtojë një audiencë të madhe online. Sot numëron më shumë se 850 mijë ndjekës në TikTok, një shifër e pazakontë për politikën gjermane, ndërsa gjatë fushatës përdori intensivisht telefonin dhe videot për të amplifikuar mesazhin te publiku në internet.
Profili i tij: nga biznesi privat te AfD
I lindur në vitin 1990, pak javë pas ribashkimit të Gjermanisë, Siegmund u rrit në Tangermünde, në lindje të vendit, në një zonë të goditur nga rënia ekonomike dhe tkurrja e popullsisë pas ndryshimeve të mëdha politike dhe ekonomike.
Në të 20-at ai punoi si menaxher llogarish në një ofrues shërbimesh shëndetësore dhe më pas ngriti në Berlin një biznes për shitjen e aromatizuesve të ambienteve. Fillimisht iu bashkua CDU-së, por në vitin 2014 kaloi te AfD, duke argumentuar se u largua nga strukturat që i konsideronte të ngurta dhe u afrua me linjën kundërshtuese të AfD-së ndaj politikave të qeverisë qendrore në Berlin.
Në vitin 2016 fitoi mandatin e parë në parlamentin e Saksoni-Anhaltit, ndërsa profili i tij u rrit më tej në nivel kombëtar gjatë pandemisë.
Fitorja e AfD-së dhe mesazhi i ashpër pas fasadës optimiste
Siegmund shihet si një figurë që ndryshon formën e komunikimit të së djathtës ekstreme në Gjermani: ton i butë në paraqitje, por qëndrime të ashpra në përmbajtje. AfD ka promovuar dëbime masive të emigrantëve, ka deklaruar se Islami është i papajtueshëm me Kushtetutën gjermane dhe ka hedhur ide për shkurtimin e fondeve për transmetuesit publikë, ndalimin e flamujve të paradave të krenarisë në shkolla dhe rritjen e mësimit të gjuhës ruse.
Sipas autoriteteve gjermane të inteligjencës, partia klasifikohet si e dyshuar për ekstremizëm. Në këtë sfond, fitorja në Saksoni-Anhalt nuk lexohet thjesht si sukses elektoral i një politikani të ri, por si zgjerim i një force që vazhdon të mbartë polemika të rënda politike dhe historike.
Polemikat për nazizmin dhe nostalgjinë për Gjermaninë Lindore
Edhe vetë Siegmund është përfshirë në polemika. Në një intervistë për podcast, ai ka deklaruar se nuk mund të gjykonte nëse Holokausti ishte krimi më i rëndë në historinë njerëzore. Ai gjithashtu ka refuzuar të dënojë mbështetës që brohoritën emrin e tij në formën e përshëndetjes naziste “Sieg Heil”.
Gjatë fushatës ai ka përdorur edhe referenca nostalgjike ndaj ish-Gjermanisë Lindore. Në disa aktivitete është shfaqur me një motor Simson, simbol i njohur i jetës së përditshme në Lindje gjatë komunizmit. Në një aktivitet është kënduar edhe himni i ish-Gjermanisë Lindore, veprim që shkaktoi polemika dhe solli distancim edhe nga disa figura të vetë AfD-së.
Një figurë në ngjitje me ndikim përtej landit
Revista gjermane Der Spiegel e quajti në gusht “njeriun më të rrezikshëm në Gjermani”, duke vënë theksin te aftësia e tij për t’i paketuar mesazhet e ashpra me gjuhë optimiste dhe të pranueshme për një pjesë më të gjerë votuesish. Mbështetësit e tij, nga ana tjetër, e kthyen këtë etiketim në simbol krenarie gjatë fushatës.
Pas rezultatit në Saksoni-Anhalt, Siegmund nuk shihet më vetëm si një politikan rajonal që u ngrit nga TikTok-u dhe biznesi privat. Ai është tashmë një prej figurave më të dukshme të AfD-së dhe një tregues se si e djathta ekstreme po kërkon të zgjerojë ndikimin në politikën gjermane përmes rrjeteve sociale, pakënaqësisë ekonomike dhe një komunikimi të menduar me kujdes.
Fitorja e tij ka shtuar vëmendjen mbi mënyrën se si po riformësohet debati politik në Gjermani dhe mbi faktin se një retorikë e fortë mund të depërtojë më lehtë kur vjen e mbështjellë me gjuhë të butë dhe imazh popullor.
Në këtë kuadër, profili i Ulrich Siegmundit po lexohet jo vetëm si histori individuale suksesi politik, por si simptomë e një ndryshimi më të thellë në terrenin elektoral gjerman.