Debati për dosjen e Belinda Ballukut është rikthyer në qendër, këtë herë me një akuzë të drejtpërdrejtë politike ndaj SPAK-ut. Gazment Bardhi pretendon se, pas rëndimit të pozitës penale të zv.kryeministres, Prokuroria e Posaçme duhej t’i ishte drejtuar sërish Kuvendit për autorizim, nëse do të zbatonte të njëjtin standard që ka përdorur në raste të tjera.
Bardhi kërkon një lëvizje të dytë nga SPAK
Kreu i Grupit Parlamentar të PD-së kërkon që SPAK të paraqesë për herë të dytë në Kuvend kërkesën për imunitetin e Belinda Ballukut. Sipas tij, nëse akuzat janë rënduar, atëherë duhej të kërkohej edhe një masë më e rëndë sigurie.
Bardhi e lidhi këtë qëndrim me atë që e paraqet si standard ligjor të shpallur vetë nga Prokuroria e Posaçme, duke argumentuar se ky standard nuk po zbatohet në rastin e Ballukut. Kërkesa e parë e SPAK për autorizimin e arrestimit të saj ishte rrëzuar nga Kuvendi në mars.
Akuza për standard të dyfishtë
Në versionin e Bardhit, problemi nuk është vetëm procedural, por lidhet me mënyrën se si po trajtohen zyrtarë të ndryshëm të lartë. Ai pretendon se Balluku po trajtohet ndryshe nga raste të tjera dhe se kjo përbën një standard të dyfishtë brenda së njëjtës prokurori.
Sipas tij, mungesa e një kërkese të re në Kuvend duhej të ishte zgjidhur që në qershor. Bardhi thotë se nuk ka një shpjegim të qartë pse SPAK nuk ka ndërmarrë këtë hap, ndërsa ngre dyshime se ligji po zbatohet me peshore të ndryshme në varësi të emrit politik që hetohet.
Balluku në qendër të përplasjes politike
Bardhi shkoi më tej, duke pretenduar se kryeministri Edi Rama po e përdor çështjen e Ballukut sa herë ndodhet nën presion publik ose politik. Sipas tij, zhvillimet në këtë dosje kanë dalë në skenë në momente të caktuara, kur në vëmendje kanë qenë protesta apo skandale të tjera.
Ai përmendi si shembuj sekuestrimin e një vile dhe më pas daljen e një rasti tjetër me një vilë tjetër, duke sugjeruar se lëvizje të tilla po përdoren për të zhvendosur fokusin publik. Këto mbeten pretendime politike të opozitës, pa një verifikim të pavarur të lidhjes mes zhvillimeve hetimore dhe axhendës së ditës.
Pikëpyetje mbi ritmin e hetimit
Deklaratat e Bardhit e rikthejnë në qendër një çështje më të gjerë: sa transparent dhe i barabartë është standardi i ndjekur nga SPAK në dosjet që prekin emra të fuqishëm të qeverisë. Kur një institucion shpall një praktikë si standard, por nuk e zbaton njësoj në çdo rast, hapet terren për dyshime dhe instrumentalizim politik.
Deri tani nuk ka një lëvizje të re zyrtare nga SPAK për t’iu drejtuar Kuvendit në lidhje me Ballukun. Përplasja mbetet në nivel akuzash politike dhe perceptimi publik varet pikërisht nga mungesa e qartësisë që institucionet lënë pas në raste të tilla.
Çështja mbetet një test i drejtpërdrejtë për mënyrën se si drejtësia e posaçme i trajton figurat e larta politike.
Nëse standardi është i njëjtë për të gjithë, atëherë kjo duhet të duket jo në deklarata, por në vendime dhe procedura konkrete.