Pas vendimit të dhënë në Hagë për ish-krerët e UÇK-së, Sevdije Krasniqi ka reaguar me një rrëfim të ngarkuar emocionalisht, ku flet për pritjen e familjes, zhgënjimin pas shpalljes së vendimit dhe shpresën që tani është zhvendosur te Apeli. Në deklaratat e saj, ajo vë në pikëpyetje edhe vetë procesin dhe mënyrën si është zhvilluar ndaj bashkëshortit të saj, Jakup Krasniqi.
Familja thotë se priste pafajësi
Sevdije Krasniqi thotë se deri në fund familja kishte besuar se të akuzuarit do të shpalleshin të pafajshëm. Sipas saj, vendimi u prit në shtëpi dhe momenti i shpalljes ishte tronditës për familjen.
Në reagimin e saj, ajo e lidh dënimin me figurën e ish-krerëve të UÇK-së dhe këmbëngul se ky vendim, sipas saj, nuk duhet të ndikojë në jetën e Kosovës dhe as në mënyrën se si shihet lufta e UÇK-së.
Akuza të forta ndaj Gjykatës Speciale
Në deklaratat e saj, Sevdije Krasniqi kërkon lirimin e të dënuarve dhe thotë se familja do të presë procesin e Apelit. Ajo shpreh bindjen se faza e ardhshme duhet të mbështetet në fakte.
Po ashtu, ajo hedh akuza të drejtpërdrejta ndaj Gjykatës Speciale dhe procesit që ka çuar te ky vendim, duke përdorur një gjuhë të ashpër politike dhe duke kërkuar që të përdoren të gjitha mjetet ligjore kundër vendimit dhe vetë gjykatës.
Rrëfimi personal për njohjen me Jakup Krasniqin
Në intervistën e saj, Sevdije Krasniqi ndalet edhe te historia personale me bashkëshortin. Ajo tregon se njohja me të lidhet me periudhën kur ai ishte në burg dhe se, sipas saj, pas daljes së tij ata nisën jetën së bashku.
Një nga detajet më personale të rrëfimit lidhet me premtimin që i ka bërë atij: se, ndryshe nga koha kur nuk e kishte vizituar në burg, në Hagë do të shkonte ta takonte çdo muaj.
Mungesa në familje dhe planet e ndërprera
Sevdije Krasniqi thotë se një nga peshat më të mëdha për familjen ka qenë mungesa e Jakup Krasniqit në momentet e rëndësishme familjare. Sipas saj, gëzimet në shtëpi janë përjetuar edhe me ndjenjën e boshllëkut për shkak të mungesës së tij.
Ajo shton se familja e priste kthimin e tij dhe se kishin bërë plane për jetën pas Hagës, përfshirë edhe idenë për të jetuar së bashku në një shtëpi në fshat.
Dyshimet për procesin dhe mesazhi përfundimtar
Sipas rrëfimit të Sevdije Krasniqit, vetë Jakup Krasniqi kishte shprehur më herët dyshime për procesin, duke iu referuar mënyrës së arrestimit të tij dhe mënyrës si, sipas saj, është trajtuar çështja.
Në fund të reagimit, ajo thotë se shpresa e familjes mbetet te Apeli, ndërsa mesazhi që i përcjell bashkëshortit është të qëndrojë i fortë në këtë periudhë të vështirë.
Rrëfimi i Sevdije Krasniqit e zhvendos vëmendjen nga salla e gjyqit te pasoja njerëzore dhe familjare të vendimit, ndërsa beteja ligjore, sipas familjes, mbetet e hapur në shkallën e Apelit.
Deklaratat e saj pasqyrojnë jo vetëm goditjen emocionale pas dënimit, por edhe refuzimin për ta pranuar versionin përfundimtar të çështjes pa u konsumuar të gjitha hallkat ligjore.