Protestat e dhunshme që kanë shpërthyer në disa vende europiane nuk po lexohen vetëm si shenjë pakënaqësie sociale. Në sfond, ato po shfrytëzohen politikisht nga forca të së djathtës ekstreme, të cilat po e lidhin krizën e jetesës, trazirat në rrugë dhe debatin për emigracionin me një axhendë më të ashpër autoritare.
Pakënaqësia sociale po kthehet në terren politik
Rritja e kostos së jetesës, çmimet e karburantit dhe inflacioni kanë ushqyer protesta dhe tensione në vende si Franca, Italia dhe Gjermania. Por përtej revoltës sociale, kjo klimë po përdoret nga parti të së djathtës ekstreme për të zgjeruar mbështetjen e tyre elektorale.
paragraphs Nuk ka vend në tekst.
Emigracioni po përdoret si boshti i narrativës së rendit
Sipas analizës së cituar, forcat nacionaliste dhe ekstremiste po i paraqesin trazirat si provë të dështimit të qeverisjes liberale dhe të politikave të kufijve të hapur. Në këtë version politik, rendi dhe siguria paraqiten si arsye për të justifikuar masa më të ashpra dhe një kurs më agresiv kundër emigracionit.
Mesazhi që shtyhet në opinion është i qartë: vetëm një pushtet më i fortë dhe më pak tolerant ndaj emigracionit mund të rikthejë kontrollin. Kjo është një formulë që po përdoret gjerësisht në prag të garave të rëndësishme elektorale në disa vende të BE-së.
Franca, Gjermania dhe Italia në qendër të tensionit
Në Francë, trazirat dhe pakënaqësitë për çmimet e karburantit kanë rritur ndikimin e forcave nacionaliste dhe të ekstremit të djathtë. Në të njëjtën kohë, autoritetet kanë reaguar me masa të shtuara sigurie dhe me përfshirje të trupave ushtarake, një lëvizje që shton debatin mbi raportin mes krizës sociale dhe përgjigjes shtetërore.
Në Gjermani, AfD ka fituar terren në disa lande, ndërsa paralelisht janë zhvilluar edhe kundërprotesta të mëdha në mbrojtje të demokracisë. Kjo tregon se polarizimi nuk po mbetet vetëm në nivel retorik, por po shfaqet edhe në rrugë.
Në Itali, qeveria e Giorgia Melonit ka diskutuar masa sigurie dhe dërgimin e forcave shtesë për të menaxhuar përplasjet në qytete si Milano dhe Bolonja. Edhe këtu, kërkesa për më shumë rend po shtyhet fort nga kampet populiste dhe të djathta.
Kur kriza sociale i hap rrugë politikës së frikës
Ajo që po del në pah është një mekanizëm i njohur: pakënaqësia ekonomike prodhon revoltë, revolta prodhon frikë, ndërsa frika shndërrohet në kapital politik për ata që kërkojnë më shumë kontroll, më pak liri dhe politika më përjashtuese.
Në këtë klimë, dhuna në protesta nuk mbetet vetëm problem rendi publik. Ajo bëhet instrument për të shtyrë narrativën se shoqëritë europiane kanë nevojë për dorë më të fortë, pikërisht aty ku ekstremi i djathtë kërkon të fitojë terren.
Debati që po hapet në Europë nuk lidhet vetëm me menaxhimin e trazirave, por me mënyrën se si krizat sociale po përdoren për të legjitimuar politika më të ashpra dhe më përjashtuese.
Nëse pakënaqësia ekonomike vazhdon të kanalizohet drejt frikës dhe armiqësisë ndaj emigracionit, përfituesit politikë mund të jenë pikërisht forcat që kërkojnë më pak pluralizëm dhe më shumë pushtet në emër të rendit.