Erion Veliaj ka reaguar publikisht pas transferimit nga IEVP Durrës drejt burgut të Fierit, duke ngritur pikëpyetje serioze mbi mënyrën si është kryer lëvizja dhe mungesën e dokumentacionit shoqërues. Në versionin e tij, transferimi është kryer pa iu bërë i njohur akti administrativ dhe pa iu dhënë arsyet ligjore.

Pretendimi i Veliajt për transferim pa transparencë
Sipas reagimit të Veliajt, një grup punonjësish të Policisë së Burgjeve, të dërguar nga Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve, janë paraqitur në IEVP Durrës për ta transferuar në burgun e Fierit.
Ai pretendon se, pavarësisht kërkesave të përsëritura nga ana e tij dhe e avokatit, nuk u është vënë në dispozicion akti që urdhëronte transferimin dhe as arsyet që e justifikonin këtë vendim.
Akuza për shkelje të të drejtave ligjore
Veliaj e cilëson lëvizjen e detyruar si një veprim të papranueshëm, duke pretenduar se mungesa e njoftimit zyrtar dhe e bazës ligjore i ka cenuar rëndë të drejtat.
Në reagimin e tij, ai shprehet se nuk ka dhënë pëlqimin për transferimin dhe se e ka kundërshtuar mënyrën se si po realizohej, duke e përshkruar procesin si pa transparencë dhe pa mundësi reale për të ushtruar mbrojtjen ligjore.
Flet për “rrëmbim policor” dhe motivim politik
Në deklaratën e bërë publike, Veliaj përdor një gjuhë të ashpër ndaj institucioneve përgjegjëse, duke e quajtur transferimin një “rrëmbim policor”.
Ai pretendon gjithashtu se pas këtij veprimi mund të ketë motive politike, një akuzë e fortë që deri tani nuk shoqërohet me një sqarim publik nga institucionet përgjegjëse.
Apel për ndërhyrje nga institucionet e mbikëqyrjes
Veliaj i është drejtuar publikisht Ministrit të Drejtësisë, Avokatit të Popullit dhe Komitetit Shqiptar të Helsinkit, duke kërkuar ndërhyrje urgjente për të verifikuar arsyet dhe shkaqet e transferimit.
Deri në këtë fazë, nuk ka një reagim publik nga Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve apo Ministria e Drejtësisë lidhur me pretendimet për mungesë transparence dhe shkelje të procedurës.
Çështja ngre pikëpyetje jo vetëm për bazën ligjore të transferimit, por edhe për standardin e transparencës që institucionet zbatojnë kur preken të drejtat e një të paraburgosuri.
Pa një shpjegim zyrtar dhe dokument të aksesueshëm për palën mbrojtëse, pretendimet për arbitraritet mbeten të hapura dhe kërkojnë verifikim institucional.
