Partia Demokratike ka depozituar në KQZ një kërkesë zyrtare për heqjen e identifikimit elektronik në zgjedhjet lokale të 9 majit, duke vënë në pikëpyetje një mekanizëm që u prezantua si garanci kundër abuzimeve në votim, por që sipas opozitës nuk i ka përmbushur këto pretendime.

Kërkesa e PD-së në Komisionin Rregullator
Përballë anëtarëve të Komisionit Rregullator, përfaqësuesi ligjor i PD-së, Marash Logu, paraqiti raportin e kryqëzimit të të dhënave të pajisjeve elektronike të identifikimit të përdorura në zgjedhjet e mëparshme.
Në kërkesën e saj, PD shprehet kundër përdorimit të pajisjeve të identifikimit elektronik në zgjedhjet lokale të 9 majit 2027 dhe i kërkon komisionit të mos miratojë propozimin për zbatimin e tyre. Sipas versionit të paraqitur nga opozita, edhe raportet zyrtare të administratës zgjedhore kanë ngritur pikëpyetje mbi aftësinë e sistemit për të penguar votimin e dyfishtë dhe të shumëfishtë.
Pretendimet për mangësi në sistem
Në argumentimin e depozituar në KQZ përmenden raste që, sipas PD-së, janë raportuar nga vetë institucionet zgjedhore, ku i njëjti shtetas rezultonte të kishte votuar me 27 karta të ndryshme duke përdorur të njëjtën shenjë gishti.
Këto pretendime vendosin në qendër të debatit jo vetëm besueshmërinë e teknologjisë, por edhe mënyrën se si janë justifikuar investimet publike të bëra ndër vite për këtë sistem. Deri tani, identifikimi elektronik është paraqitur nga autoritetet si një filtër sigurie në procesin e votimit.
KQZ kërkon kohë dhe opinion teknik
Pas paraqitjes së kërkesës, anëtarët e Komisionit Rregullator nuk morën menjëherë vendim. Ata kërkuan kohë për të marrë edhe një opinion nga nënkomisionerja Lealba Pelinku, e cila mbulon teknologjinë në zgjedhje në fushën e përgjegjësisë së saj.
Vendimmarrja në këtë rast nuk është thjesht procedurale. Miratimi i një akti të tillë kërkon katër vota pro nga pesë anëtarët e Komisionit Rregullator, çka e bën kalimin e kërkesës praktikisht të vështirë në kushtet aktuale të përbërjes së komisionit.
Një teknologji e kushtueshme, sërish nën dyshim
Identifikimi elektronik u përdor për herë të parë në zgjedhjet parlamentare të vitit 2021, si pjesë e marrëveshjes politike të 5 qershorit mes PS-së dhe PD-së, të ndërmjetësuar në atë kohë nga ish-ambasadorja amerikane Yuri Kim.
Për zbatimin e këtij sistemi janë blerë mbi 5 mijë e 200 pajisje, me një kosto të përllogaritur rreth 30 milionë euro. Kërkesa e re e PD-së rikthen në vëmendje debatin nëse kjo shpenzim i madh publik ka prodhuar realisht standardin e premtuar për integritetin e zgjedhjeve.
Debati në KQZ pritet të fokusohet te vlefshmëria teknike e sistemit, por edhe te pesha politike e një kërkese që godet një nga instrumentet më të reklamuara të administrimit zgjedhor në vitet e fundit.
Nëse pretendimet e ngritura nga opozita mbështeten edhe në dokumentacionin zyrtar të administratës zgjedhore, atëherë diskutimi nuk mbetet vetëm te teknologjia, por shkon drejtpërdrejt te besimi publik te procesi dhe te mënyra si janë përdorur fondet për të.
