Kryeministri Edi Rama ka kërkuar nga drejtuesit politikë të Partisë Socialiste dhe ministrat një shtrirje më të fortë në territor, me kontakte të rregullta me qytetarët dhe një skemë të dedikuar për çdo zonë. Nga sa është raportuar gjatë mbledhjes që po zhvillohej, theksi është vënë te kontrolli politik dhe institucional në terren, i paketuar nën emrin “Pasqyra Albania”.
Çfarë është kërkuar në mbledhje
Sipas informacionit të publikuar nga mbledhja me drejtuesit politikë të PS-së dhe anëtarët e qeverisë, Rama ka kërkuar forcimin e pranisë së strukturave të partisë në territor dhe një angazhim më të drejtpërdrejtë me qytetarët.
Kërkesa nuk paraqitet thjesht si organizim i brendshëm partie. Në praktikë, ajo synon një ndërthurje më të ngushtë mes drejtuesve politikë, deputetëve dhe anëtarëve të qeverisë në zonat ku janë caktuar.
Skema e personalizuar për territorin
Në qendër të kërkesës është ngritja e një skeme të personalizuar, ku çdo territor të ketë figura të dedikuara: drejtues politikë, deputetë, ministra dhe zëvendësministra.
Ky formulim tregon se kërkohet një prezencë më e organizuar dhe më e dukshme në terren, në një moment kur qeveria duket se po kërkon të mbajë nën monitorim më të afërt pakënaqësitë dhe problematikat lokale.
Takime të përjavshme me qytetarët
Sipas raportimit, Rama ka kërkuar që takimet me qytetarët të zhvillohen çdo javë, me synimin që shqetësimet dhe problemet të dëgjohen drejtpërdrejt.
Ky ritëm javor sugjeron se kërkohet jo vetëm dëgjim formal, por edhe një mekanizëm i vazhdueshëm raportimi nga baza drejt qendrës, përmes figurave politike dhe qeveritare të angazhuara në terren.
“Pasqyra Albania” si instrument politik dhe administrativ
Në një nga mesazhet e përcjella në mbledhje, Rama ka kërkuar që “Pasqyra Albania” të mos trajtohet thjesht si një platformë apo njësi, por të funksionojë si “ligj për të gjithë”.
Ky është një formulim politik i fortë, që lë të kuptohet se iniciativa pritet të zbatohet si standard detyrues brenda strukturave të PS-së dhe qeverisë, jo si angazhim sporadik apo vullnetar.
Mbetet e paqartë se si do të ndahet në praktikë kufiri mes angazhimit partiak në territor dhe rolit institucional të ministrave apo zëvendësministrave.
Pikërisht kjo është pika që ngre më shumë pikëpyetje kur një skemë politike paraqitet me gjuhë detyruese dhe me përfshirje të drejtpërdrejtë të anëtarëve të qeverisë.