Ka klube që fitojnë shpesh, dhe ka klube që ndërtojnë identitetin te mënyra si kthehen nga humnera. Te Interi, ideja e “mosdorëzimit” është shndërruar prej vitesh në narrativë më vete, e ushqyer nga ndeshje ku gjithçka dukej e mbyllur dhe më pas përfundonte ndryshe. Fitorja e fundit 3-2 ndaj Napolit, pas disavantazhit 0-2, i shtohet kësaj galerie rikthimesh që tifozët zikaltër e njohin mirë.
Napoli, kapitulli më i ri i një historie të vjetër
Përballja e fundit me Napolin u kthye shpejt në një tjetër provë të nervave për Interin. Pasi kaloi një fazë të mirë në nisje, skuadra u gjend në disavantazh 2-0 në pjesën e dytë dhe ndeshja dukej se po rrëshqiste drejt një mbrëmjeje zhgënjyese.
Por reagimi erdhi aty ku shpesh është ndërtuar miti zikaltër: në momentin kur gjithçka dukej jashtë kontrollit. Lautaro Martinez shënoi dy herë, ndërsa Marcus Thuram vulosi përmbysjen me golin për 3-2.
Nga Como te Barcelona, rikthime në skena të ndryshme
Një tjetër ndeshje dramatike erdhi pas barazimit 0-0 në takimin e parë gjysmëfinal. Në San Siro, Como krijoi epërsinë 2-0 në fillim të pjesës së dytë, por ndërhyrjet nga stoli ndryshuan ritmin e sfidës. Hakan Çalhanoğlu realizoi dy gola, Petar Sučić vendosi baraspeshën dhe goli vendimtar mbërriti në minutën e 90-të.
Në nivelin europian, përmbysja ndaj Barcelonës mbetet ndër më të bujshmet. Në një gjysmëfinale të Champions League, Interi ishte në vështirësi në total, por Francesco Acerbi, i hedhur përpara si sulmues në një moment ekstrem, realizoi për 3-3. Më pas zikaltërit e mbyllën 4-3, në një nga netët më të forta të klubit në Europë.
Derbi me Milanin dhe rikthimi dramatik në Champions
Më 9 shkurt 2020, Milani e mbylli pjesën e parë të derbit me avantazh 2-0 falë golave të Ante Rebić dhe Zlatan Ibrahimović. Por pjesa e dytë solli një kthesë të plotë: Marcelo Brozović dhe Matías Vecino barazuan, Stefan de Vrij përmbysi rezultatin, ndërsa Romelu Lukaku vulosi 4-2 në shtesë.
Po aq i paharruar mbetet edhe rikthimi ndaj Tottenhamit në kthimin e Interit në Champions League pas shtatë vitesh. Mauro Icardi hapi reagimin me një volej spektakolar, ndërsa Vecino shënoi me kokë në fund për të kompletuar përmbysjen.
Bayern, Siena, Kiev: ndeshje që ndryshuan rrjedhën e sezoneve
Në 1/8-at e Champions League ndaj Bayern Munichut, Interi duhej të rikuperonte humbjen 1-0 të ndeshjes së parë. Samuel Eto’o i dha shtysë skuadrës, por gjermanët reaguan dhe e çuan sfidën në 2-1. Pastaj erdhën goditjet e Wesley Sneijder dhe Goran Pandev, që mbyllën një përmbysje me peshë të madhe në ecurinë europiane të klubit.
Në sezonin e Tripletës, dramat nuk munguan as në kampionat. Ndaj Sienës, Interi u gjend disa herë në vështirësi dhe pak para fundit ishte në disavantazh 3-2, deri kur Walter Samuel doli vendimtar me golin e fitores.
Po aq delikate ishte sfida me Dynamo Kiev në fazën e grupeve të Champions League. Interi kishte vetëm tri barazime dhe ishte nën presionin e rezultatit, por Diego Milito dhe më pas Sneijder në minutat e fundit kthyen gjithçka në favor të zikaltërve.
Superkupa me Romën dhe çmenduria me Sampdorian
Në gushtin e vitit 2006, Interi dhe Roma dhuruan një nga finalet më të çmendura në Superkupën e Italisë. Pas një nisjeje që favorizonte qartë verdhekuqtë, Patrick Vieira dhe Hernán Crespo rikthyen ekuilibrin deri në 3-3, përpara se goli vendimtar t’i jepte trofeun zikaltërve.
Për shumë tifozë, megjithatë, simboli i pastër i atij Interi mbetet përmbysja ndaj Sampdorias. Në minutat 88 deri 93, kur ndeshja dukej e humbur në 0-2, Obafemi Martins, Christian Vieri dhe Álvaro Recoba shënuan tre herë dhe prodhuan një nga kthesat më të pabesueshme në historinë e klubit.
Këto ndeshje nuk tregojnë vetëm rezultate të përmbysura, por një model që është përsëritur në breza të ndryshëm, me trajnerë dhe emra të ndryshëm.
Pikërisht aty qëndron pesha e këtij miti: te fakti që te Interi përmbysja nuk shihet si përjashtim, por si pjesë e identitetit sportiv.