Pas vendosjes së masës së arrestit shtëpiak ndaj drejtores së SHISH, Vlora Hyseni, kryeministri Edi Rama doli me një mbrojtje politike të shumicës qeverisëse, duke kundërshtuar leximin se hetimet ndaj zyrtarëve të lartë përbëjnë automatikisht përgjegjësi për mazhorancën.
Reagimi i Ramës pas masës ndaj Hysenit
Sipas versionit të bërë publik nga kryeministri, veprimet e organeve të drejtësisë ndaj zyrtarëve publikë nuk duhet të interpretohen si një “aktakuzë” ndaj shumicës në pushtet.
Rama reagoi menjëherë pas masës së arrestit shtëpiak ndaj Vlora Hysenit, duke e vendosur theksin te ndarja mes përgjegjësisë individuale dhe kostos politike që një rast i tillë mund t’i sjellë qeverisë.
Pretendimi për drejtësi të pavarur
Kryeministri tha se hetimet dhe masat e drejtësisë janë shprehje e pavarësisë së institucioneve dhe e parimit të barazisë para ligjit.
Në deklarimin e tij, Rama argumentoi se nuk mund të konsiderohen njëkohësisht si provë e funksionimit të drejtësisë dhe si goditje politike ndaj mazhorancës që, sipas tij, i ka hapur rrugë kësaj pavarësie.
Përgjegjësia, sipas Ramës, mbetet individuale
Rama këmbënguli se fajësia ose pafajësia e një zyrtari apo bashkëpunëtori të vënë nën akuzë është çështje që i takon vetëm raportit të individit me prokurorinë dhe gjykatën.
Me këtë linjë, kreu i qeverisë u përpoq të mbajë larg shumicën nga çdo identifikim politik me çështjen, edhe pse rasti prek një emër në krye të një institucioni me peshë të lartë shtetërore.
Mesazh për hetimin dhe gjykimin publik
Rama deklaroi se pret që çdo dyshim i organit të akuzës ndaj Hysenit të hetohet dhe të zbardhet deri në fund përmes procesit gjyqësor.
Njëkohësisht, ai kritikoi gjykimin publik të personave nën hetim para një vendimi përfundimtar të gjykatës, duke përsëritur parimin se askush nuk është mbi ligjin, por edhe se kushdo konsiderohet i pafajshëm deri në fund të procesit.
Deklarata e kryeministrit vjen në një moment kur çështjet që prekin zyrtarë të lartë prodhojnë jo vetëm pasoja penale individuale, por edhe debat të fortë mbi përgjegjësinë politike të qeverisë.
Pikërisht aty po përqendrohet edhe përplasja: te kufiri mes një hetimi penal ndaj një individi dhe kostos publike që i mbetet pushtetit që e ka vendosur ose mbështetur atë figurë.