Donald Trump e përdori foltoren e OKB-së jo thjesht për politikë të jashtme, por edhe për t’i shitur publikut amerikan bilancin e administratës së tij në prag të zgjedhjeve të mesit të mandatit. Në një fjalim të ngarkuar me mesazhe force, presidenti amerikan vendosi në qendër Iranin, Ukrainën, Venezuelën, Kubën dhe një temë më pak të zakonshme në retorikën publike: Arktikun dhe rolin e NATO-s në atë rajon.
Irani në qendër të tonit kërcënues
Trump përsëriti se SHBA nuk do të lejojë Iranin të pajiset me armë bërthamore, duke e shoqëruar këtë qëndrim me një paralajmërim të ashpër për Teheranin. Sipas versionit të paraqitur prej tij, nëse nuk arrihet marrëveshje, alternativa do të ishte “shkatërrimi i Republikës Islamike”.
Njëkohësisht, ai la të kuptohet se një marrëveshje me Iranin mund të vijë pas zgjedhjeve të mesit të mandatit. Trump u bëri gjithashtu thirrje vendeve anëtare të OKB-së të vazhdojnë presionin ekonomik ndaj Iranit, të cilin e cilësoi si sponsori kryesor i terrorizmit.
Mesazhe për votuesit amerikanë nga podiumi i OKB-së
Fjalimi erdhi në një moment kur administrata përballet me presion të brendshëm për koston e jetesës dhe pasojat ekonomike të luftës në Iran. Në këtë sfond, Trump i kushtoi një pjesë të rëndësishme fjalës pretendimeve për sukses në imigracion, ulje të kriminalitetit dhe menaxhim të krizave ndërkombëtare.
Ai renditi një sërë konfliktesh për të cilat tha se ka ndihmuar në mbylljen e tyre, nga përplasjet mes Kamboxhias dhe Tajlandës, te raportet Kosovë-Serbi, Republika Demokratike e Kongos me Ruandën, Pakistani me Indinë, Armenia me Azerbajxhanin dhe situata në Gaza. Këto u paraqitën prej tij si prova të rolit të administratës në uljen e tensioneve ndërkombëtare.
Ukraina, Kuba dhe Venezuela në të njëjtin bosht politik
Për Ukrainën, Trump tha se beson se Rusia dhe Ukraina do të arrijnë një marrëveshje. Ai e përshkroi takimin me presidentin Volodymyr Zelensky si pozitiv dhe produktiv, duke thënë se janë diskutuar hapa të mundshëm për uljen e tensioneve dhe për t’i hapur rrugë diplomacisë.
Në të njëjtin fjalim, presidenti amerikan u ndal edhe te Kuba, ku shprehu bindjen se qeveria komuniste do të bjerë. Deklarata shkaktoi largimin e delegacionit kuban nga salla.
Trump foli edhe për Venezuelën, duke thënë se administrata e tij ka pasur bashkëpunim të konsiderueshëm me zyrtarë venezuelianë dhe duke njoftuar një marrëveshje të madhe nafte mes dy vendeve.
Groenlanda dhe rikthimi i NATO-s në debatin për Arktikun
Një nga pikat më të veçanta të fjalimit ishte mënyra si Trump e lidhi marrëveshjen mes Danimarkës dhe Groenlandës me interesat strategjike amerikane. Sipas tij, kjo i hap rrugë SHBA-së të zgjerojë praninë dhe infrastrukturën mbrojtëse në ishull.
Trump e paraqiti Arktikun si zonë me rëndësi të lartë për sigurinë rajonale dhe ndërkombëtare. Në këtë kuadër, ai e lidhi zhvillimin në Groenlandë me rolin e NATO-s në Arktik dhe në Atlantikun e Veriut, duke sugjeruar se prania më e fortë e aleancës në këtë hapësirë është pjesë e arkitekturës së re të sigurisë që SHBA kërkon të shtyjë përpara.
Fjalimi në OKB tregoi se Trump po përpiqet të mbajë bashkë dy fronte njëherësh: krizën e jashtme dhe presionin elektoral brenda vendit. Nga Irani te Groenlanda, mesazhi i tij ishte i qartë: administrata kërkon të paraqesë forcë, ndikim dhe rezultate, edhe kur këto pretendime mbeten pjesë e betejës politike që po zhvillohet në SHBA.