Një kërkesë për referendum kundër ndërtimit të një kulle te Parku Rinia ka mbërritur në KQZ, por vëmendjen nuk e ka marrë vetëm objekti i kundërshtimit. Dokumenti i depozituar nga komiteti nismëtar është i mbushur me gabime drejtshkrimore, deri në pikën që vetë fjala “qiellgërvishtëse” del e deformuar dhe thuajse e pakuptueshme.
Fjala kryesore e kërkesës del e shtrembëruar
Në tekstin e paraqitur në KQZ, fjala “qiellgërvishtëse” nuk figuron si e tillë. Në vend të saj është shkruar “gjellgevtehtese”, një formë që jo vetëm e kthen “qiellin” në “gjellë”, por e bën të vështirë edhe kuptimin e pjesës tjetër të fjalës.
Ky nuk paraqitet si një lapsus i izoluar. Nga përmbajtja e dokumentit rezulton se gabimet janë të shumta dhe të shpërndara në disa pjesë të kërkesës zyrtare.
Dokumenti u protokollua më 5 tetor me 26 firma
Kërkesa për referendum është protokolluar në KQZ më 5 tetor 2026 dhe shoqërohet me firmat e 26 anëtarëve të komitetit nismëtar.
Megjithatë, forma në të cilën është paraqitur dokumenti ngre dyshime të forta nëse teksti është lexuar dhe verifikuar me kujdes nga të gjithë firmëtarët përpara depozitimit në një institucion shtetëror.
Mungesa e “ë”-së përsëritet pothuajse në gjithë tekstin
Një nga problemet më të dukshme në dokument është mungesa e përsëritur e shkronjës “ë”, jo vetëm në përmbajtjen shpjeguese, por edhe në pyetjen e propozuar për referendumin.
Sipas rregullave të drejtshkrimit të shqipes, pyetja duhej formuluar: “A jeni dakord që të ndërtohet një kullë te Parku Rinia?” Fakti që edhe një formulim kaq bazik paraqitet me mangësi e bën më të dukshëm nivelin e dobët të kontrollit para dorëzimit.
Mes firmëtarëve, edhe emra të njohur publikë dhe figura të PD-së
Në listën me 26 firmëtarë përfshihen edhe emra të njohur publikë, si dhe persona të angazhuar në strukturat e Partisë Demokratike.
Mes tyre përmenden Adriana Kalaja, Agron Kuliçaj, Ledio Nuraj, Bujar Vukaj, Arben Ibroja, Gazmend Sallaku, Ylli Subashi, Jamarbër Malltezi dhe Nikolin Çali. Prania e këtyre emrave e bën edhe më të fortë pyetjen mbi standardin me të cilin është përgatitur kërkesa.
Kur gabimet hyjnë në një dokument zyrtar
Kur pasaktësi të tilla shfaqen në një dokument të hartuar për t’iu drejtuar KQZ-së, problemi nuk mbetet thjesht te estetika e gjuhës apo te një “ë” e munguar.
Në këtë rast, mënyra e hartimit të kërkesës prek drejtpërdrejt seriozitetin e një nisme që synon të marrë peshë publike dhe institucionale. Për një proces që kërkon legjitimitet qytetar, forma e paraqitjes nuk është detaj dytësor.
Debati për kullën te Parku Rinia mund të jetë politikisht i ndezur, por dokumentet që i drejtohen institucioneve pritet të kalojnë të paktën filtrin minimal të saktësisë.
Në të kundërt, përveç çështjes që pretendohet të ngrihet, në qendër përfundon vetë besueshmëria e nismës.