Përplasjet në protestën e fundit në Bulevardin e Tiranës kanë hapur një tjetër front politik, këtë herë brenda vetë kampit opozitar. Në një reagim të ashpër publik, juristi Kreshnik Spahiu ka akuzuar Sali Berishën dhe strukturat e Partisë Demokratike se po përpiqen të marrin nën kontroll protestën dhe të shuajnë çdo mundësi për një organizim studentor të pavarur.
Akuza të forta pas tensioneve në shesh
Spahiu e lidhi drejtpërdrejt dhunën e pretenduar ndaj studentëve me praninë dhe ndikimin e Berishës në protestë. Sipas tij, kreu i PD-së nuk po mbështet një lëvizje qytetare autonome, por po tenton ose ta përvetësojë, ose ta dëmtojë atë politikisht.
Në deklaratën e tij, ai përdori gjuhë të ashpër ndaj Berishës, duke pretenduar se persona të lidhur me Partinë Demokratike ushtruan presion dhe dhunë ndaj protestuesve që hodhën slogane kundër të dy kampeve politike kryesore. Këto janë pretendime politike të bëra publikisht dhe nuk shoqërohen me një verifikim institucional në tekstin e reagimit.
PD-ja si pengesë, jo si aleate
Në thelb të reagimit të Spahiut qëndron ideja se pengesa kryesore për studentët nuk është vetëm qeveria, por edhe opozita tradicionale. Ai argumenton se Partia Demokratike po e pengon krijimin e një lëvizjeje të pavarur, duke e futur protestën në logjikën e zakonshme të kontrollit partiak.
Sipas tij, studentët gjenden mes dy presionesh: nga njëra anë përballja me policinë dhe nga ana tjetër, sipas versionit të tij, ndërhyrja e militantëve politikë në terren. Ky lexim e zhvendos debatin nga raporti protestë-qeveri te përplasja për kontrollin e protestës.
Kritika edhe për vetë organizimin e studentëve
Spahiu nuk kurseu kritikat as për mënyrën si është zhvilluar vetë protesta. Ai thotë se numri i pjesëmarrësve ka qenë i kufizuar, se mungon mbështetja e gjerë qytetare dhe se përdorimi i dhunës si mjet politik ka larguar një pjesë të opinionit publik.
Një tjetër problem, sipas tij, është mungesa e përfaqësimit të qartë. Ai ngre pikëpyetje mbi faktin se protesta nuk ka liderë apo strukturë të dukshme organizative, ndërsa pretendon se një pjesë e pjesëmarrësve janë aktivistë politikë të angazhuar me forca të tjera opozitare.
Thirrja politike: pa largimin e Berishës, nuk ndryshon as qeveria
Në fund të reagimit, Spahiu e çon argumentin në një përfundim të drejtpërdrejtë politik: sipas tij, largimi i Sali Berishës nga politika është kusht për çdo përpjekje serioze për të sfiduar Edi Ramën. Ai pretendon se, me opozitën e fragmentuar dhe me Berishën në qendër të saj, ndryshimi i pushtetit mbetet i pamundur.
Deklarata e Spahiut vjen në një moment kur protestat po përdoren nga aktorë të ndryshëm për të rritur ndikimin e tyre politik. Pikërisht kjo e bën edhe më të ndjeshme pyetjen thelbësore: kush po proteston realisht, për çfarë dhe në interes të kujt.
Përtej gjuhës së fortë politike, reagimi i Spahiut nxjerr në pah krizën e vjetër të protestave në Shqipëri: vështirësinë për të mbetur qytetare, sapo partitë afrohen.
Deri tani, debati i hapur pas përplasjeve në shesh nuk ka prodhuar sqarime të plota për atë që ndodhi mes protestuesve, opozitës dhe policisë, ndërsa akuzat po përdoren si armë në një betejë më të gjerë për kontroll politik.