Debati për gjobat ndaj disa televizioneve është zhvendosur nga sanksionet te vetë përmbajtja e transmetuar. Në reagimin e saj, kryetarja e Autoritetit të Mediave Audiovizive, Armela Krasniqi, mbrojti linjën e institucionit, duke këmbëngulur se thirrjet për luftë civile, përdorim armësh, pushkatime dhe djegie institucionesh nuk mund të kalojnë si pjesë e zakonshme e debatit politik.
Reagimi i AMA pas polemikave për gjobat
Sipas versionit zyrtar të AMA-s, debati publik nuk mund të kufizohet vetëm te pyetja nëse gjobat përbëjnë censurë, pa u parë më parë çfarë është transmetuar në ekran. Krasniqi publikoi një listë deklaratash të evidentuara nga monitorimet e institucionit, ku përfshihen thirrje për luftë civile, përdorim granatash, djegie institucionesh, kërcënime ndaj familjarëve të efektivëve të policisë dhe ekspozim të të dhënave personale.
Në qendër të reagimit të saj është pretendimi se liria e shprehjes nuk e përjashton përgjegjësinë editoriale. Sipas saj, standardi europian nuk kërkon heshtjen e medias, por kërkon që liria editoriale të ushtrohet bashkë me përgjegjësinë për përmbajtjen që i serviret publikut.
Çfarë përmbajtjesh thotë se ka evidentuar institucioni
Në deklaratën publike janë renditur një sërë frazash të transmetuara në televizione, të cilat, sipas AMA-s, shkojnë përtej kritikës politike dhe hyjnë në territorin e nxitjes së dhunës. Mes tyre përmenden thirrje për përmbysje me armë, pushkatime, djegie banesash, përdorim tritoli, sulme ndaj institucioneve dhe kërcënime të drejtpërdrejta ndaj individëve e familjarëve të tyre.
Qasja e institucionit është se këto formulime nuk mund të relativizohen si metafora politike apo si gjuhë e nxehur debati. Pikërisht këtu nis edhe pika më e debatueshme: jo vetëm përmbajtja e fjalëve, por edhe mënyra se si janë lejuar të qarkullojnë në transmetim kombëtar pa një distancim të qartë editorial.
Pesha e moderatorit dhe kufijtë e transmetimit live
Krasniqi argumenton se përgjegjësia editoriale nuk mbaron me justifikimin se emisioni ishte live. Sipas saj, edhe kur moderatori nuk mund ta parashikojë çdo deklaratë, rëndësi ka reagimi pas saj: nëse e kundërshton, e ndërpret, kërkon sqarim apo e lë të kalojë pa qëndrim.
Në disa nga rastet e përmendura nga AMA, moderatorët citohet të kenë reaguar në mënyrë të vakët ose joqartë përballë deklaratave kërcënuese. Institucioni e përdor këtë argument për të mbështetur idenë se përgjegjësia nuk lidhet vetëm me të ftuarin që flet, por edhe me filtrin editorial të ekranit që ia transmeton publikut.
Referenca europiane dhe shifrat që sjell AMA
Për të mbështetur qëndrimin e saj, AMA solli edhe një rast nga Letonia, ku një autoritet rregullator ndaloi për 12 muaj ritransmetimin e një kanali rus pas shkeljeve që lidhen me nxitjen e dhunës, urrejtjes dhe konfliktit ushtarak. Sipas institucionit, ky precedent tregon se liria e medias nuk e përjashton zbatimin e rregullave kur përmbajtja kalon në nxitje të dhunës.
Në reagim thuhet gjithashtu se 11 nga 15 televizionet e mëdha free-to-air në vend kanë transmetuar përmbajtje të evidentuara në këto monitorime. Po ashtu, deri më 9 nëntor 2026, AMA deklaron se ka vendosur 47 gjoba administrative, nga të cilat 27 lidhen me përmbajtjen e transmetuar. Këto shifra paraqiten nga institucioni si argument kundër tezës së një aksioni të improvizuar apo të lidhur vetëm me klimën e protestave.
Debati mbetet te proporcionaliteti dhe kontrolli i vendimeve
Megjithatë, vetë shifrat nuk e mbyllin debatin. Fakti që një përmbajtje konsiderohet problematike nga rregullatori nuk e bën automatikisht çdo vendim të drejtë, proporcional apo të imunizuar nga kritika. Kjo është edhe pika ku diskursi institucional duhet parë me kujdes, sidomos kur masa administrative prek drejtpërdrejt mediat dhe kufijtë e fjalës publike.
Në fund, përplasja reale mbetet mes dy standardeve që duhen mbajtur bashkë: mbrojtjes së lirisë së shprehjes dhe ndalimit të nxitjes së dhunës. AMA po kërkon të vendosë theksin te standardi i dytë, ndërsa legjitimiteti i çdo gjobe do të matet te provat, arsyetimi dhe filtrat ligjorë që i rezistojnë shqyrtimit institucional e gjyqësor.
Reagimi i kryetares së AMA-s e zhvendos debatin nga retorika e përgjithshme për censurën te pyetja më e pakëndshme për televizionet: deri ku mund të shkojë ekrani në emër të debatit politik.
Nëse përmbajtjet e transmetuara kanë qenë nxitje e hapur për dhunë, atëherë çështja nuk është thjesht liria për të folur, por përgjegjësia për ta kthyer atë gjuhë në produkt publik me pasoja reale.