Retorika mes Teheranit dhe vendeve perëndimore po hyn në një fazë edhe më të rrezikshme. Sipas publikimit të gazetës iraniane Hamshari, e lidhur me Bashkinë e Teheranit, është shpërndarë një e ashtuquajtur “listë e zezë” me figura që konsiderohen përgjegjëse për vrasjen e Ajatollah Ali Khameneit.
Publikimi i Hamshari dhe mesazhi i hapur i hakmarrjes
Sipas materialit të publikuar nga Hamshari, në listë shfaqen 13 liderë dhe zyrtarë të lartë, të paraqitur me uniforma portokalli të të burgosurve amerikanë. Mbi fotografitë e tyre shkruhet në persisht fraza “Hakmarrja është e pashmangshme”.
Në të njëjtin publikim përfshihet edhe paralajmërimi se “kriminelët do ta marrin me vete në varr dëshirën për një vdekje paqësore”, një formulim që lë pak vend për keqkuptim mbi tonin e mesazhit. Në krye të listës vendosen Benjamin Netanyahu dhe Donald Trump, të paraqitur edhe me një shenjë objektivi mbi ballë.
Cilët emra përfshihen në “listën e zezë”
Përveç kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu dhe presidentit të SHBA-së Donald Trump, në publikimin e gazetës iraniane përfshihen edhe Giorgia Meloni, Keir Starmer, Emmanuel Macron dhe Friedrich Merz.
Në listë janë gjithashtu Marco Rubio, Pete Hegseth, Brad Cooper, Mike Huckabee, Israel Katz, Gideon Sa’ar dhe Eyal Zamir. Deri në këto momente, sipas informacionit të bërë publik, nuk ka reagime zyrtare nga liderët apo zyrtarët e përfshirë.
Thirrja e Mojtaba Khameneit dhe sinjali i përshkallëzimit
Publikimi erdhi në të njëjtën ditë kur lideri i ri suprem i Iranit, Mojtaba Khamenei, bëri thirrje për hakmarrje ndaj atyre që, sipas versionit të Teheranit, mbajnë përgjegjësi për vrasjen e babait të tij.
Kjo e bën publikimin më shumë sesa një provokim mediatik: ai shihet si pjesë e një klime të përshkallëzuar politike dhe propagandistike, në një moment kur kërcënimet publike po bëhen gjithnjë e më të drejtpërdrejta.
Asnjë reagim zyrtar deri tani
Deri më tani nuk raportohen reagime zyrtare nga emrat e përfshirë në këtë listë. Mbetet e paqartë nëse publikimi përfaqëson një qëndrim të koordinuar institucional apo një instrument presioni dhe propagande në funksion të retorikës së hakmarrjes.
Megjithatë, përmasat e mesazhit dhe përfshirja e liderëve kryesorë perëndimorë sugjerojnë se tensioni mes Iranit, Izraelit dhe aleatëve të Perëndimit po hyn në një fazë edhe më të ndezur.
Në mungesë të reagimeve zyrtare dhe pa detaje të tjera verifikuese, publikimi mbetet një sinjal i fortë i përshkallëzimit verbal që po shoqëron zhvillimet pas vrasjes së Ali Khameneit.
Për momentin, pesha politike e këtij materiali qëndron te mesazhi që transmeton: retorika e hakmarrjes po del hapur në qendër të përplasjes mes Teheranit dhe kundërshtarëve të tij.