Një vatër e përhapur zjarri në juglindje të Tiranës ka djegur rreth 20 hektarë sipërfaqe, në një zonë që shtrihet mes Daiasit, Lundrës, Farkës dhe Priskës së Madhe. Sipas versionit të dhënë nga strukturat në terren, pjesa më e madhe e dëmit është në sipërfaqe pyjore, ndërsa janë prekur edhe ullishte, vreshta dhe dy banesa të pabanuara.
Flakët nisën nga Priska, sipas inspektorit në terren
Sipas Pëllumb Gjobit, inspektor i Agjencisë së Parqeve dhe Rekreacionit, zjarri ka nisur në Priskë dhe më pas është përhapur në një sipërfaqe të gjerë me shkurre, i favorizuar nga era.
Zona e prekur përfshin territorin mes Daiasit, Lundrës, Farkës dhe Priskës së Madhe, një perimetër që e ka bërë ndërhyrjen më të ndërlikuar dhe kontrollin e flakëve më të vështirë.
Rreth 20 hektarë të djegur, shumica sipërfaqe pyjore
Sipas të njëjtit burim, janë djegur afro 20 hektarë, kryesisht pyje. Kjo do të thotë se dëmi nuk kufizohet vetëm te bimësia e ulët, por prek edhe një sipërfaqe të konsiderueshme të gjelbërimit në zonë.
Përtej pyjeve, raportohen edhe dëme në ullishte dhe vreshta, çka prek drejtpërdrejt edhe ekonominë bujqësore të banorëve të zonës.
Dy banesa të pabanuara të djegura në Lundër
Sipas deklarimeve në terren, dëmet në zonat e banuara rezultojnë më të kufizuara krahasuar me sipërfaqen pyjore të prekur. Deri tani raportohen dy banesa të pabanuara të djegura në zonën e Lundrës.
Për fshatrat e tjerë në këtë perimetër nuk janë raportuar dëme të tjera në banesa, gjithmonë sipas informacionit të dhënë nga përfaqësuesit në terren.
Terreni dhe era po e mbajnë situatën të vështirë
Sipas inspektorit të APR-së, flakët kanë qenë të vështira për t’u përballuar për shkak të terrenit dhe kushteve atmosferike. Në operacion janë angazhuar zjarrfikësit dhe struktura të tjera.
Autoritetet thonë se zjarri ka nisur para 5-6 ditësh në Priskë dhe se përpjekjet për ta mbajtur nën kontroll vijojnë. Megjithatë, era dhe terreni i thyer mbeten faktorët kryesorë që kanë ndihmuar përhapjen e flakëve.
Bilanci paraprak flet për një sipërfaqe të konsiderueshme të djegur dhe dëme që shkojnë përtej pyllit, duke prekur edhe kultura bujqësore e prona. Në raste të tilla, pyetja mbetet sa të përgatitura janë realisht strukturat vendore për ndërhyrje të shpejtë në zona me terren të vështirë.
Për momentin, informacioni publik mbështetet te deklarimet e strukturave në terren, ndërsa tabloja e plotë e dëmeve mbetet për t’u verifikuar.