Bashkia e Tiranës po hyn në një zonë të paqartë drejtimi. Erion Veliaj mbetet kryetar në planin juridik, por ndodhet në paraburgim, ndërsa Anuela Ristanit i janë hequr kompetencat me të cilat kishte drejtuar bashkinë që prej shkurtit 2025. Problemi thelbësor është se urdhri hyn menjëherë në fuqi, por nuk lë pas një emër, një hallkë komanduese dhe as një përgjigje të qartë se kush e drejton përditshmërinë e institucionit më të madh vendor në vend.
Urdhri heq kompetencat, por nuk zgjidh vakumin
Dokumenti i firmosur nga Veliaj shfuqizon urdhrin e 14 shkurtit 2025, përmes të cilit Anuela Ristani ushtronte kompetencat e deleguara të kryetarit. Me këtë akt, ajo nuk mban më rolin drejtues që kishte në komandimin e punëve të bashkisë.
Por urdhri i fundit ndalet aty. Nuk përcakton një person tjetër që të marrë këtë rol dhe nuk sqaron se kush koordinon drejtorët, kujt i raportojnë strukturat vartëse dhe kush merr vendimet që deri tani kalonin përmes Ristanit. Për një institucion me peshën e Bashkisë së Tiranës, kjo mungesë qartësie nuk është thjesht procedurale.
Veliaj mbetet kryetar në letër, por jo në ushtrim normal të funksionit
Ligjërisht, përgjegjësia për drejtimin e organit ekzekutiv i mbetet kryetarit të zgjedhur, Erion Veliajt. Megjithatë, ai ndodhet në qeli dhe praktikisht nuk është në kushtet e një drejtimi normal dhe të drejtpërdrejtë të administratës.
Kjo e lë bashkinë në një situatë të dyfishtë: kryetari ekziston formalisht, por zinxhiri i komandës në terren mbetet i paqartë. Pikërisht këtu ngrihet pyetja thelbësore për qytetin: kush e qeveris sot realisht Tiranën?
Çfarë mund të firmoset dhe çfarë mbetet pezull
Sipas këtij konfigurimi, drejtorët dhe strukturat e bashkisë mund të vijojnë punën vetëm brenda kompetencave që kanë vetë ose që u janë deleguar më parë. Kjo do të thotë se administrata mund të ecë në rutinë, por jo domosdoshmërisht të marrë vendime që kërkojnë autoritetin e kryetarit.
Për aktet që kërkojnë firmën e kryetarit, ato mund të nënshkruhen nga Veliaj ose nga një person i autorizuar me një delegim të vlefshëm. Problemi është se urdhri i fundit nuk identifikon një të tillë, duke lënë të hapur një boshllëk funksional në majë të piramidës vendimmarrëse.
Ristani nuk rezulton e shkarkuar si nënkryetare
Raportimet për një shkarkim të Anuela Ristanit duhen lexuar me kujdes. Dokumenti i firmosur nga Veliaj, sipas përmbajtjes së bërë publike, nuk e shkarkon shprehimisht nga posti i nënkryetares.
Akti i heq asaj kompetencat e deleguara të kryetarit dhe e largon nga drejtimi i komanduar i bashkisë, por pa sqaruar statusin e plotë institucional përtej këtij roli. Edhe ky detaj shton paqartësinë në një moment kur institucioni ka nevojë për përgjegjësi të qartë dhe jo për formula gjysmake.
Institucioni më i madh vendor, pa një qendër të qartë vendimmarrjeje
Bashkia e Tiranës është njësia më e madhe vendore në vend dhe pesha e saj administrative e bën këtë situatë edhe më problematike. Struktura funksionon me një administratë të gjerë, por asnjë prej hallkave të saj nuk ka legjitimitetin që jep vota për të marrë në dorë drejtimin politik dhe ekzekutiv të përditshëm të institucionit.
Në këtë kuptim, çështja nuk lidhet vetëm me një emër apo me një firmë. Bëhet fjalë për boshllëkun e autoritetit në një institucion kyç, aty ku vendimet e përditshme prekin shërbimet, administrimin dhe përgjegjësinë publike ndaj qytetarëve.
Në fund, situata në Bashkinë e Tiranës mbetet e mbështetur më shumë mbi statusin formal të kryetarit sesa mbi një drejtim të identifikueshëm të institucionit.
Deri tani, dokumenti i fundit prodhon një fakt të qartë: kompetencat i janë hequr Ristanit, por pas saj nuk është vendosur askush. Për kryeqytetin, kjo është më shumë se një paqartësi administrative.