Seanca gjyqësore ndaj Ruben Saraivës për çështjen e vrasjes së Ardian Nikulajt u zhvillua këtë të premte, por pa një vendimmarrje në themel. Gjykata vendosi shtyrjen e procesit për më 24 nëntor 2026, ndërsa në sallë ishin të pranishëm edhe familjarë të viktimës.
Seanca u zhvillua nën masa sigurie
Në gjyq morën pjesë i pandehuri Ruben Saraiva dhe familjarë të Ardian Nikulajt. Prania e tyre solli edhe masa shtesë sigurie në sallë, ku ndodheshin katër punonjës të Policisë së Burgjeve.
Procesi u mbyll pa shqyrtim përfundimtar, pasi gjykata vendosi ta shtyjë seancën për datën 24 nëntor 2026.
Mbrojtja kërkon prishjen e dënimit dhe rigjykim
Avokati i Saraivës kërkoi prishjen e vendimit me të cilin klienti i tij është dënuar dhe kthimin e çështjes për rigjykim. Sipas mbrojtjes, duhet të rimerren prova që i konsideron vendimtare, mes tyre edhe dëshmia e Valbona D., si edhe të caktohet një përkthyes.
Po ashtu, mbrojtja kërkoi që të konstatohet shkelja e së drejtës për një proces të rregullt ligjor dhe papërdorshmëria e dëshmisë së Valbona D., me pretendimin se ajo është marrë në kundërshtim me procedurat ligjore.
Kërkesa e avokatit ishte që çështja të kthehet për rigjykim në Gjykatën e Lezhës, por me një trupë tjetër gjykuese.
Saraiva: Jam para jush i papërgatitur
Në sallë foli edhe vetë Ruben Saraiva, i cili mbështeti kërkesat e mbrojtjes dhe ngriti pretendime për mungesë transparence gjatë hetimit dhe gjykimit. Sipas tij, si shtetas i huaj dhe si i pandehur që nuk flet shqip, duhej të kishte pasur akses të plotë në aktet e përkthyera.
Ai deklaroi se i është dhënë vetëm vendimi i përkthyer, ndërsa jo të gjitha materialet e tjera që, sipas tij, ishin të nevojshme për të kuptuar provat dhe ecurinë e çështjes. Në këtë kuadër, ai kërkoi edhe transkriptet e seancave të mëparshme.
Saraiva pretendoi gjithashtu se gjatë seancave të mëhershme nuk i është garantuar kuptimi i plotë i asaj që ndodhte në sallë, duke ngritur pikëpyetje edhe për mënyrën si është realizuar përkthimi.
Akuza përanshmërie dhe kundërshtime për provat
Në deklarimet e tij, Saraiva vuri në dyshim mënyrën si është zhvilluar procedimi penal ndaj tij. Sipas versionit të paraqitur prej tij në gjykatë, kërkesat e mbrojtjes janë refuzuar, ndërsa ato të prokurorisë janë pranuar, çka ai e paraqiti si shenjë të një procesi të pabalancuar.
Ai kundërshtoi edhe mënyrën si është ndërtuar lidhja e tij me ngjarjen, duke thënë se njohja me Edmond Haxhinë dhe qëndrimi në pronën e tij nuk e lidhin automatikisht me krimin. Po ashtu, ai tha se nuk njeh personat e tjerë të përfshirë në çështje dhe se nuk ka prova që ta vendosin atë së bashku me ta.
Një tjetër pikë e kundërshtuar prej tij lidhej me përshkrimet e autorit dhe me interpretimin e provave nga organi i akuzës. Saraiva pretendoi se ka mospërputhje në përshkrimet e dhëna dhe se këto elemente po përdoren për ta lidhur me autorin e dyshuar.
Me shtyrjen e seancës, çështja mbetet e hapur në Apel, mes kërkesës së mbrojtjes për rigjykim dhe dënimit të përjetshëm që po kundërshtohet nga i pandehuri.
Ajo që doli qartë nga seanca ishte përplasja mbi standardin e procesit: nga njëra anë vendimi i dhënë më herët, nga ana tjetër pretendimet për mungesë transparence, përkthimi jo të plotë dhe cenim të të drejtave procedurale.