Një deklaratë e politikanit malazez Vladislav Dajković ka rikthyer në vëmendje një çështje të ndjeshme me ngarkesë nacionaliste dhe ndërkufitare. Sipas versionit të tij, ai është dënuar nga një gjykatë shqiptare për një publikim të bërë vite më parë në Shkodër, ndërsa vetë e paraqet procesin si politik dhe jo thjesht penal.
Çfarë pretendon Dajković për vendimin
Sipas raportimit të RTCG dhe deklarimeve të vetë Dajković, dënimi lidhet me një fotografi të realizuar gjashtë vite më parë në Shkodër me flamurin trengjyrësh malazez, të publikuar me mbishkrimin: “Përshëndetje të gjithëve nga Shkodra e lashtë serbe”.
Ai thotë se gjykata e ka shpallur fajtor për veprat penale të nxitjes së urrejtjes dhe përçarjes kombëtare. Sipas tij, dënimi fillestar ishte tre vite burg, i reduktuar më pas në një vit për shkak të rrethanave personale dhe mungesës së precedentëve penalë.
Akuza për motivim politik dhe roli i institucioneve
Dajković pretendon se arsyetimi i vendimit përfshin edhe të dhëna nga shërbimi kombëtar shqiptar, ku ai përshkruhet si nacionalist serb dhe mbështetës i ideve të Serbisë së Madhe. Pikërisht këtë element ai e përdor për të argumentuar se procesi, sipas tij, ka prapavijë politike.
Në të njëjtën linjë, ai thotë se i ishte caktuar një avokat kryesisht dhe se i ishte komunikuar mundësia e një dënimi me kusht vetëm nëse paraqitej në Shkodër. Këto janë pretendime të bëra prej tij publikisht, ndërsa deri në këtë fazë nuk rezulton një reagim publik nga institucionet shqiptare mbi këto akuza konkrete.
Përmbajtja e postimit dhe narrativa e tij mbrojtëse
Politikani malazez këmbëngul se në postimin për të cilin është proceduar nuk ka pasur fyerje apo kërcënim ndaj sovranitetit të Shqipërisë apo ndaj qytetarëve shqiptarë. Sipas tij, bëhet fjalë për një interpretim historik, të cilin ai e quan fakt të njohur.
Ai ka lidhur gjithashtu publikimin me një traditë familjare, duke përmendur stërgjyshin e tij Luka Šutov Dajković dhe një rol të pretenduar historik në Shkodër. Megjithatë, mbrojtja e tij publike shkon përtej çështjes juridike dhe hyn hapur në retorikë nacionaliste, çka e bën edhe më të ndjeshme peshën e vendimit dhe mënyrën si është administruar ky proces.
Refuzon dorëzimin dhe paralajmëron ankim
Dajković deklaron se nuk do t’u dorëzohet vullnetarisht autoriteteve shqiptare. Ai shprehet se nuk ka besim se do të trajtohej si një i pandehur në një proces normal dhe thotë se ka frikë nga paraburgimi nëse kalon kufirin.
Në fund, ai nënvizon se bëhet fjalë për një vendim të shkallës së parë dhe se do të ushtrojë të drejtën e ankimit. Kjo do të thotë se çështja nuk është mbyllur përfundimisht në planin gjyqësor, ndërsa deklaratat politike përreth saj pritet të mbajnë të ndezur debatin publik.
Rasti ngre sërish pikëpyetje për kufirin mes lirisë së shprehjes, propagandës nacionaliste dhe nxitjes së urrejtjes, sidomos kur përfshihen narrativa historike që prekin marrëdhëniet etnike në rajon.
Po aq e rëndësishme mbetet edhe transparenca e institucioneve për arsyetimin e vendimeve të tilla, në mënyrë që çështje me ngarkesë politike të mos mbeten vetëm në territorin e versioneve njëpalëshe.