Ish-ministri i Mbrojtjes, Fatmir Mediu, doli nga seanca në GJKKO duke kundërshtuar akuzat e ngritura ndaj tij për çështjen e Gërdecit. Në versionin e tij, dëshmia e një ish-bashkëpunëtori dhe shpjegimet e dhëna në gjykatë rrëzojnë thelbin e qëndrimit të Prokurorisë së Posaçme, sidomos për mënyrën si u përzgjodh zona e demontimit dhe si administroheshin municionet.
Mediu: Gërdeci ishte përcaktuar para se të bëhesha ministër
Sipas deklarimeve të Mediut pas seancës, përzgjedhja e Gërdecit si vend për demontimin e armëve dhe municioneve nuk është bërë prej tij, por nga struktura ushtarake dhe ndërmarrja MEICO disa vite më herët.
Ai pretendoi se zona ishte përcaktuar që në vitin 2003 për demontimin e tankeve dhe armëve të artilerisë, përpara se ai të merrte drejtimin e Ministrisë së Mbrojtjes. Në këtë mënyrë, ish-ministri tenton të zhvendosë përgjegjësinë nga vendimmarrja politike te zinxhiri ushtarak dhe kontraktual i kohës.
Përplasja me versionin e SPAK
Pas dëshmisë në gjykatë, Mediu argumentoi se deklarimet e dhëna nga ish-bashkëpunëtori i tij cenojnë akuzat e Prokurorisë së Posaçme. Ai këmbënguli se çështje kyçe të dosjes, sipas tij, nuk mbështesin pretendimin se vendimet kryesore janë marrë prej tij si ministër.
Në thelb, mbrojtja e tij po mbështetet te ideja se procedurat dhe praktikat për Gërdecin ishin të trashëguara dhe të njohura brenda strukturave shtetërore, jo të krijuara rishtazi nga drejtimi politik i asaj kohe.
Debati për klasifikimin e municioneve
Një tjetër pikë ku Mediu u ndal ishte mënyra si klasifikoheshin municionet sipas kalibrit. Sipas tij, nga dëshmia e zëvendësshefit të Shtabit të Përgjithshëm rezulton se nuk kishte akt juridik, rregullore apo manual që të përcaktonte administrimin e municioneve mbi bazën e madhësisë ose kalibrit.
Ai pretendoi gjithashtu se trajtimi i municioneve me kalibër të vogël mbi 100 mm ishte një praktikë ekzistuese edhe para emërimit të tij. Ky është një tjetër argument me të cilin ish-ministri përpiqet të kundërshtojë përgjegjësinë personale në zinxhirin e vendimmarrjes.
Pretendimi për transportin: ushtria e kryente, komanda llogariste kostot
Për një tjetër element të dosjes, atë të pagesave të transportit të municioneve, Mediu dha një shpjegim që bie ndesh me dyshimet e ngritura nga SPAK. Sipas tij, transporti kryhej nga ushtria, ndërsa përllogaritja e kostove bëhej nga komanda në bazë të urdhrave të ministrit që ishin në fuqi në atë periudhë.
Ai shtoi se qarkullimi i municioneve nga ushtria te MEICO bëhej pa pagesë, me argumentin se bëhej fjalë për struktura që i përkisnin të njëjtit buxhet. Kjo mbetet pjesë e debatit që po shqyrtohet në gjykatë, ku versioni i ish-ministrit përballet me interpretimin e organit të akuzës.
Çështja e Gërdecit vijon të mbetet një nga dosjet më të ndjeshme të drejtësisë shqiptare, jo vetëm për pasojat tragjike, por edhe për pyetjet e pambyllura mbi zinxhirin e përgjegjësisë shtetërore.
Deklaratat e Mediut pas seancës përbëjnë mbrojtjen e tij publike, ndërsa pesha e tyre reale do të testohet përballë provave dhe qëndrimit të prokurorisë në sallën e gjyqit.