Reforma zgjedhore po hyn sërish në një fazë presioni politik, me socialistët që nga njëra anë flasin për dialog dhe nga ana tjetër vendosin afate të forta për opozitën. Pas ultimatumit publik ndaj PD-së, PS po kërkon lëvizje të shpejtë në Kodin Zgjedhor, duke e lidhur këtë me zgjedhjet vendore dhe me ndryshimet që sjell harta e re territoriale.
PS zbut tonet pas ultimatumit publik
Vetëm 24 orë pasi Taulant Balla i vendosi demokratëve një afat për ligjin zgjedhor, bashkëkryetari socialist i Reformës Zgjedhore, Damian Gjiknuri, doli me një ton më të butë dhe ftoi opozitën të rikthehet në tryezë.
Sipas deklarimeve të Gjiknurit, koha për të arritur një kompromis është e kufizuar, por PS thotë se mbetet e gatshme të negociojë. Ai la të kuptohet se gjithçka do të varet nga paketa që do të paraqesë opozita dhe nga realizueshmëria e saj politike e teknike.
Pse socialistët po nxitojnë me ndryshimet
Nxitimi i shumicës lidhet me zgjedhjet lokale që afrohen dhe me nevojën, sipas versionit të PS-së, për të reflektuar në Kodin Zgjedhor pasojat e hartës së re territoriale.
Në qendër të ndërhyrjeve që kërkohen është shpërndarja e mandateve të këshilltarëve bashkiakë. Socialistët e paraqesin këtë si çështje që prek legjitimitetin e procesit, çka rrit peshën politike të afatit të vendosur për marrëveshje.
Berisha kërkon ndryshim sistemi, PS kundërpërgjigjet me Kushtetutën
Ndërsa reforma ka mbetur pezull, Sali Berisha ka kërkuar ndryshimin e sistemit zgjedhor. Kjo e ka zhvendosur debatin përtej ndërhyrjeve teknike në kod dhe e ka kthyer çështjen në përplasje të hapur politike mbi rregullat e lojës.
Përballë kësaj kërkese, socialistët kanë vënë në tavolinë një tjetër linjë: ndryshime kushtetuese, të cilat sipas deklarimeve të Gjiknurit do të përfshinin edhe uljen e numrit të deputetëve në Kuvend.
Afati i 30 nëntorit dhe komisioni që mbyll mandatin
Presioni mbi palët lidhet edhe me kalendarin institucional. Më 30 nëntor skadon mandati i komisionit të posaçëm për reformën zgjedhore, duke e kthyer këtë datë në kufirin formal për arritjen e një kompromisi.
Kjo do të thotë se, përtej gjuhës së dialogut, palët po lëvizin nën trysninë e kohës dhe me pozicione ende larg njëra-tjetrës. Deri tani, mes ultimatumit, kushteve dhe kundërpropozimeve, reforma mbetet më shumë një betejë politike sesa një marrëveshje e afërt.
Në këtë fazë, ajo që paraqitet si thirrje për kompromis mbetet e kushtëzuar nga kalkulimet elektorale të të dyja kampeve.
Me afatin që po afrohet, mbetet për t’u parë nëse palët do të prodhojnë një marrëveshje reale apo do ta përdorin reformën edhe një herë si instrument presioni politik.