Një çështje e rëndë abuzimi në familje ka dalë para gjykatës në SHBA, ku një grua 57-vjeçare përballet me akuza se mbajti të izoluar për më shumë se 20 vjet djalin e bashkëshortit. Sipas hetuesve, 34-vjeçari jetonte në kushte çnjerëzore, i privuar nga ushqimi, kujdesi mjekësor dhe liria e lëvizjes.
Zjarri si rrugëdalje
34-vjeçari u shpëtua më 17 shkurt 2025, pasi i vuri zjarrin shtëpisë ku jetonte. Para autoriteteve, ai ka deklaruar se kjo ishte mënyra e vetme për të fituar lirinë.
Sipas dëshmisë së tij, ai përdori letër printeri, dezinfektues duarsh dhe një çakmak për të ndezur flakët. Para policisë, ai është shprehur se donte vetëm të dilte nga izolimi ku, sipas versionit të tij, mbahej prej vitesh.
Pretendimet për izolim ekstrem
Sipas dëshmisë së dhënë para hetuesve, 34-vjeçari mbahej i mbyllur në një dhomë prej 6.7 metrash katrorë për 22 deri në 24 orë në ditë. Ai ka thënë se shpesh e kuptonte se në cilin vit ndodhej vetëm duke dëgjuar radion.
Hetuesit thonë se, kur u gjet, ai ishte 1.68 metra i gjatë dhe peshonte vetëm 34 kilogramë. Policia pretendon se ai ishte mbajtur rob për më shumë se dy dekada dhe i ishte nënshtruar urisë, abuzimit të vazhdueshëm, neglizhencës së rëndë dhe trajtimit çnjerëzor.
Ushqim nga koshat dhe ujë nga tualeti
34-vjeçari ka rrëfyer se zakonisht ushqehej me një ose dy sanduiçe në ditë. Në raste të tjera, sipas tij, detyrohej të hante mbetje ushqimore nga koshat e plehrave dhe të pinte ujë nga tualeti për të mbijetuar.
Ai u ka thënë hetuesve se kalonte ditët duke numëruar makinat që kalonin në rrugë ose duke dëgjuar radion. Ka deklaruar gjithashtu se i priste vetë flokët, nuk ishte larë prej vitesh dhe nuk kishte shkuar kurrë te dentisti.
Për nevojat fiziologjike, sipas dëshmisë së tij, përdorte gazeta dhe shishe plastike, ndërsa kishte improvizuar edhe një mënyrë për largimin e urinës përmes dritares.
Shenja paralajmëruese dhe pikëpyetje për reagimin institucional
Sipas autoriteteve, familja ishte denoncuar që në vitin 2005, pasi shkolla e djalit kishte ngritur shqetësime për gjendjen e tij. Ish-drejtori i shkollës fillore, Tom Panone, ka deklaruar se stafi kishte vënë re se fëmija ishte shumë i dobët dhe se shpesh vidhte ushqim ose hante nga koshat e plehrave.
Ai ka thënë se shqetësimi ishte raportuar, por nuk ishte ndërmarrë asgjë. Ky detaj ngre pikëpyetje serioze për mënyrën si janë trajtuar sinjalet e hershme nga institucionet përgjegjëse.
Mohimet dhe hapi i radhës në gjykatë
Sipas prokurorëve, gjendja e 34-vjeçarit është krahasuar me atë të një të mbijetuari të kampit të përqendrimit të Aushvicit, një formulim i fortë që synon të nënvizojë rëndesën e pretendimeve për trajtim çnjerëzor.
57-vjeçarja Kimberly Sullivan i ka mohuar akuzat. Avokati i saj, Ioannis Kaloidis, i ka cilësuar pretendimet si të pavërteta dhe ka deklaruar se klientja e tij nuk do të pranojë marrëveshje për pranimin e fajësisë.
Çështja pritet të rikthehet në gjykatë më 4 shtator. Nëse shpallet fajtore, e pandehura mund të përballet me një dënim të rëndë me burg.
Rasti ka nxjerrë në pah jo vetëm akuzat e rënda për abuzim brenda familjes, por edhe dyshimet mbi dështimin e mekanizmave që duhej të kishin ndërhyrë shumë më herët.
Përballë pretendimeve kaq të rënda, përgjegjësia penale do të përcaktohet nga gjykata, ndërsa mbetet e hapur pyetja se si një situatë e tillë mund të ketë kaluar pa u ndalur për kaq gjatë.