Pasi ndezi debat me deklaratat për “Bulevardin e Flamingove”, kryeministri Edi Rama zgjodhi t’u përgjigjet kritikëve me një tjetër gjuhë përçarëse. Në një postim në rrjetin X, ai e paraqiti kërkesën për dorëheqjen e tij si zë të njerëzve me të cilët, sipas versionit të vet, nuk ka “as kontratë politike, as besë”.

Reagimi i Ramës pas polemikave
Rama shkroi se reagimet që i kanë mbërritur pas fjalës së tij kanë ardhur në forma të ndryshme, përfshirë edhe mesazhe në WhatsApp, ndërsa përmendi edhe thirrje që, sipas tij, janë dëgjuar poshtë dritares së zyrës së tij.
Në thelb, kryeministri u përpoq të sqarojë se mesazhi i tij nuk ishte për kritikët, por për ato që ai i quajti “mësime” të marra nga flamingot. Megjithatë, ai i futi sërish kundërshtarët në të njëjtën kornizë fyese, duke i përshkruar si “pupla të zeza” që mblidhen në bulevard.
“Sorra dhe korba”, gjuha e përdorur ndaj kundërshtarëve
Në postimin e tij, Rama i quajti kritikët “sorra dhe korba” dhe i përshkroi si “ana e errët e protestës”. Kjo linjë e komunikimit, e përdorur nga vetë kreu i qeverisë, e zhvendos debatin nga përmbajtja e kritikave te etiketimi i atyre që i artikulojnë ato.
Ai këmbënguli se këta persona nuk kanë lidhje me atë që e quan “BESA jonë”, duke theksuar se nuk e konsideron veten të lidhur politikisht me ta.
Kontrata politike, sipas Ramës
Sipas Ramës, marrëdhënia e tij politike nuk përcaktohet nga ata që kërkojnë largimin e tij, por nga “800 mijë shqiptarë” që, sipas tij, i kanë dhënë votën. Ai e quajti këtë një kontratë që nuk mund të cenohet nga thirrjet për dorëheqje.
Kryeministri pretendon se mandati i tij buron nga kjo mbështetje elektorale dhe jo nga presioni i protestuesve apo kritikëve që kërkojnë largimin e tij.
Mesazhi për dorëheqjen dhe afati i përmendur
Në fund të reagimit, Rama mbajti një qëndrim të prerë: ai tha se kritikët mund të vazhdojnë të kërkojnë dorëheqjen e tij “deri në vitin 2029 po të duan”, por kjo, sipas tij, nuk ndryshon asgjë në raportin që pretendon se ka me votuesit.
Ai shtoi se liria dhe demokracia funksionojnë njësoj për të gjithë, duke e paraqitur kërkesën për dorëheqje si një e drejtë që mund të ushtrohet, por pa ndikim mbi mandatin e tij politik.
Reagimi i fundit i kryeministrit nuk uli tonet e debatit, por i ashpërsoi ato edhe më tej.
Në vend të një përgjigjeje politike ndaj kritikave, shefi i qeverisë zgjodhi sërish etiketimin dhe përqendrimin te legjitimiteti i votës, duke lënë në plan të dytë vetë arsyet e pakënaqësisë publike.
