Një ekspert i sektorit të drithërave ka ngritur shqetësime serioze për cilësinë e bukës që shitet në tregun shqiptar, duke vënë në pikëpyetje jo vetëm lëndën e parë që përdoret, por edhe filtrat e institucioneve që duhet të garantojnë sigurinë ushqimore.
Dyshimet për miellin që përdoret për bukë
Abdyl Sinani, me përvojë 40-vjeçare në këtë sektor, thotë se një pjesë e miellit më të lirë, i destinuar për ëmbëlsira dhe biskota, përdoret edhe për prodhimin e bukës.
Sipas tij, problemi kryesor nuk lidhet domosdoshmërisht me origjinën e grurit, por me cilësinë që përzgjidhet nga fabrikat. Ai pretendon se blihet grurë me përqindje më të ulët gluteni dhe proteinash, për shkak të kostos më të ulët, dhe më pas ky miell futet në zinxhirin e prodhimit të bukës.
Sinani e cilëson këtë praktikë si mashtrim ndaj konsumatorit, duke argumentuar se më pas përdoren edhe aditivë për të kompensuar cilësinë e dobët dhe për t’i dhënë bukës pamje më të fryrë.
Buka e zezë dhe dyshimet për përdorim ngjyruesish
Një tjetër shqetësim që ai ngre lidhet me bukën e zezë, një produkt që në treg shpesh promovohet si alternativë më e shëndetshme.
Sipas ekspertit, në disa raste nuk bëhet fjalë për bukë të prodhuar me miell natyral me krunde, por për miell të bardhë të trajtuar me ngjyrues për të krijuar pamjen e errët. Nëse ky pretendim qëndron, problemi nuk është thjesht etiketa e produktit, por mashtrimi i drejtpërdrejtë i konsumatorit për atë që po blen dhe konsumon.
Importet nga Serbia dhe rreziku nga ruajtja e papërshtatshme
Serbia renditet e para për sasinë e drithërave të importuara në Shqipëri, ndërsa mbi 60% e grurit për konsum human rezulton me origjinë nga ky shtet.
Sinani thotë se alarmi nuk duhet lexuar si çështje gjeografie, por si çështje standardesh dhe kontrolli. Sipas tij, kur gruri dhe mielli ruhen në kushte të papërshtatshme, mund të krijohen mykotoksina, të cilat ai i përshkruan si të rrezikshme për shëndetin.
Pretendimi i tij ngre pyetje të drejtpërdrejta për analizat laboratorike dhe mënyrën si verifikohen ngarkesat që hyjnë në vend, sidomos kur bëhet fjalë për produkte bazë të konsumit të përditshëm.
Probleme në përpunim dhe heshtja e institucioneve
Eksperti përmend edhe probleme që mund të lindin nga përpunimi i papërshtatshëm i miellit, duke folur për raste të shfaqjes së asaj që ai e quan “sëmundja e patates” në Lushnjë dhe Berat.
Sipas tij, në raste të tilla buka duhet të hidhet, ndërsa ngre dyshime se mund të përdoren ndërhyrje të tjera për ta korrigjuar produktin.
Në thelb të këtyre pretendimeve mbetet një pyetje më e madhe: sa real dhe sa i rreptë është kontrolli shtetëror mbi grurin, miellin dhe produktet e furrave? Deri tani, shqetësimi i ngritur e vendos vëmendjen te hallka që zakonisht mbetet më pak e dukshme për publikun, por që prek drejtpërdrejt tryezën e përditshme të qytetarëve.
Sinani kërkon që gruri dhe mielli që hyjnë në Shqipëri t’i nënshtrohen kontrolleve dhe analizave të plota.
Kur alarmi vjen për një produkt bazë si buka, përgjigjja nuk mund të mbetet te deklaratat: barra e provës bie mbi institucionet përgjegjëse për sigurinë ushqimore.