Protestat anti-emigracion në Britani po marrin një formë më të organizuar dhe më të vështirë për t’u menaxhuar në terren. Sipas një analize të BBC-së, grupe të lidhura me të djathtën ekstreme po kalojnë nga tubimet spontane te lëvizjet e koordinuara me maskime, mjete transporti të rënda dhe bllokime rrugësh, duke rritur tensionin në komunitetet lokale.
Doveri, sinjali i një taktike të re
Në Dover, një protestë me pjesëmarrje të raportuar nga rreth 200 deri në 500 persona ngriti shqetësim te autoritetet britanike për mënyrën se si po organizohen këto grupe. Dhjetëra burra të veshur me të zeza u mblodhën në orët e para të mëngjesit, pasi kishin kaluar natën në një fshat të Kentit.
Ata mbërritën në disa valë me kamionë dhe më pas bllokuan rrugët pranë portit, duke krijuar probleme për banorët dhe drejtuesit e mjeteve. Sipas raportimit, grupi qëndroi i organizuar në formacione të ngjeshura dhe shmangu kontaktin me mediat, përpara se të largohej nga zona pa pritur reagimin e plotë të policisë.
Platforma Patriotike dhe zgjerimi i organizimit
Në qendër të këtyre zhvillimeve është Platforma Patriotike, një grup relativisht i ri në skenën politike britanike. Faqja e grupit është regjistruar në maj, ndërsa promovimi publik ka nisur në qershor nga Danny Thomas, i njohur edhe si Danny Tommo.
Sipas versionit të tij, synimi është të shmangen skenat e dhunës dhe dëmet kriminale që kanë shoqëruar protesta të mëparshme, duke u kaluar te forma të tjera presioni politik. Por ekspertë të lëvizjeve të ekstremit të djathtë thonë se ajo që e bën këtë grup të dallohet nuk është moderimi, por shkalla e koordinimit dhe disiplinës në terren.
Nga rrugët te presioni elektoral
Pas tubimit në Dover, një tjetër protestë u zhvillua në Portsmouth, ku aktivistët tentuan të pengonin autobusët që transportonin emigrantë të mbërritur në Britani përmes Kanalit Anglez. Kjo tregon se aksionet nuk po mbeten simbolike, por po synojnë ndërhyrje direkte në lëvizjen e emigrantëve.
Thomas ka deklaruar se kërkon të ndërtojë një bllok votuesish të klasës punëtore që, në zgjedhjet e ardhshme, të ushtrojë presion mbi partitë për politika më të ashpra ndaj emigracionit. Ende nuk është e qartë se cilën forcë politike mund të mbështesë ky grup, sidomos pas përplasjes publike me përfaqësues të Reform UK dhe kritikave të Nigel Farage ndaj protestës në Dover.
Retorika fetare, fondet dhe alarmi i autoriteteve
Një element tjetër i dukshëm në aktivitetin e Platformës Patriotike është përdorimi i retorikës së fortë të krishterë. Gjatë protestave janë përdorur slogane si “Krishti është Mbret”, ndërsa sipas BBC-së po tentohet edhe mbledhja e fondeve përmes një platforme amerikane financimi për organizata të krishtera.
Sipas këtyre të dhënave, synimi është të sigurohen rreth 5 mijë paund në muaj për transport, mjete lundruese dhe një studio, ndërsa në muajin e fundit janë mbledhur rreth 9 mijë paund. Ekspertët paralajmërojnë se lidhja e kauzës anti-emigracion me identitetin e krishterë mund të përdoret për ta paraqitur emigracionin, veçanërisht atë mysliman, si kërcënim kulturor.
Autoritetet britanike po reagojnë me kujdes, por presioni politik po shtohet. Sekretarja e Brendshme, Shabana Mahmood, i ka kërkuar policisë të përdorë kompetencat ndaj protestuesve që mbulojnë fytyrën, duke argumentuar se veshja e njëtrajtshme me të zeza dhe balakllavat krijojnë frikë në komunitet. Ndërkohë, organizata kundër racizmit Hope Not Hate e akuzon Platformën Patriotike se po përdor qëllimisht taktika frikësuese për të fituar vëmendje publike.
Mbështetja publike që grupi ka marrë nga figura si Tommy Robinson tregon se kemi të bëjmë me më shumë se një protestë lokale. Në sfond po konsolidohet një rrjet që synon ta kthejë pakënaqësinë ndaj emigracionit në mobilizim të qëndrueshëm politik.
Pikërisht këtu qëndron shqetësimi real për autoritetet britanike: jo vetëm çfarë ndodh në rrugë, por sa shpejt këto grupe po mësojnë të organizohen, të financohen dhe të imponojnë axhendën e tyre në debat publik.